عقب نشینی نیروهای این کشور از لبنان اشاره کرده است. سعد حداد اخیراً ستاد کل نیروهای خود را در صیدا مستقر کرده است. این روزنامه از استقرار ارتش لبنان در بیروت و حومه ی آن ابراز خشنودی کرده و یادآور شده است که این تصمیم اولین گام در راه تأیید یک پارچگی خاک لبنان در مقابل مقاصد بداندیشانه ی سعد حداد به شمار می رود. روزنامه ی نیمه رسمی الثوره نیز نوشت: "ورود نیروهای حداد به صیدا و نبطیه اقدامی در راه تقسیم خاک لبنان به کشورهای کوچک مذهبی است و مذاکرات لبنان و اسرائیل با شرکت امریکا تنها پوششی جهت گسترش دامنه ی اشغال لبنان توسط اسرائیل است."»[١]

٦٧٧

تأثیر کاهش قیمت نفت بر اقتصاد کویت و تدابیر این کشور برای مهار بحران اقتصادی و نگاه و رفتار کشور کویت در خصوص منازعه ی ایران و عراق موضوع مقاله یی است که روزنامه ی امریکایی نیویورک تایمز به آن پرداخته است. در این مقاله آمده است: «سقوط قیمت های جهانی نفت، کویت را به هراس افکنده است. تمامی دیگر کشورهای صادرکننده نفت کرانه ی خلیج فارس از بحرین، قطر و امارات عربی متحده گرفته تا عمان، کم و بیش شریک هراس کویت هستند. برای نخستین بار پس از افزایش شدید قیمت در سال ١٩٧٤، حکم رانان محافظه کار و هوادار غرب آن کشورهای عربی آسیب پذیر درمی یابند که دیگر نمی توانند روی افزایش مدام درآمد برای خرید آرامش اجتماعی در کشورهای شان حساب کنند.

به گفته ی سفیر یک کشور غربی، طبیعی است که هرگونه تغییری مردم کشور کوچک و بی دفاعی را که ثروت زیادی دارد و در محاصره ی همسایگانی آزمند قرار گرفته است، ناراحت می کند.به رغم ٤٠% کاهش درآمدهای نفتی طی سال گذشته، دولت همچنان برای ادامه ی خرج زیر فشار است. سقوط بازار رسمی بورس کویت در زیر یک کوه ٩٠ میلیارد دلاری از چک های واخورده در تابستان گذشته، به صورت چنان تهدیدی برای بسیاری از کویتی ها درآمده که دولت پذیرفته است بدهی های هزاران سرمایه گذار کوچک را بپردازد. در برخی از ارزیابی ها گفته می شود که دولت هم اینک برای جلوگیری از ورشکستگی های گسترده در حدود ٥ میلیارد دلار تعهد قبول کرده است.

از سوی دیگر، با ادامه ی جنگ ایران و عراق، بار دیگر از کویت خواسته شده است به عراق وام بدهد، هرچند عراق حوزه های نفتی کویت چشم طمع دارد، اما کویت دادن کمک مالی به عراق را بر خطر پیروزی نیروهای انقلابی آیت الله روح الله خمینی ترجیح می دهد، چراکه ایران به سرنگونی حکومت های محافظه کار خلیج فارس کمر بسته است. جنگ همچنین بازرگانی پرسُود با عراق و ایران را خراب کرده است.»[٢]

[١] مأخذ ١٢، ص ٢٠.

[٢] مأخذ ١٧، ص ١٢، رادیو صدای امریکا به نقل از روزنامه ی نیویورک تایمز.