توصیف شده است. این اعلامیه سپس به مبارزات گذشته ی افراد دست گیرشده پرداخته و ضمن ادعای این مسئله که حزب توده همواره از ١٥ خرداد و پس از آن در جهت مواضع سیاسی امام حرکت می کرده است، بی شرمانه گفته که این عمل تنها به حزب توده اختصاص ندارد، بلکه مربوط به سرنوشت انقلاب و در جهت تحکیم مواضع مالکان، سرمایه داران بزرگ در حکومت می باشد. در همین رابطه، با سرهم بندی بعضی از تحلیل ها، این عمل به عنوان نتیجه ی تضاد بین سرمایه داران بزرگ که به علت بعضی از شرایط فرصت رشد بیش تر داشته اند و تضعیف نیروهای مخالف و خط مشی اقتصادی آن ها توصیف شده است. در قسمتی از این اعلامیه چنین آمده است: "آن ها (سرمایه داران بزرگ تجاری، مالکان بزرگ زمین های مزروعی و مستغلات شهری) موفق شدند همه ی نیروهای ضد جمهوری اسلامی را از حجتیه گرفته تا ساواک از قشری گرفته تا لیبرال، حول محور بازار، متمرکز و متشکل کنند و در برابر خط مردمی انقلاب سنگر بگیرند."

در ادامه ی این اطلاعیه ادعا شده است که در صحنه ی سیاست خارجی جمهوری اسلامی جریان فوق به تدریج حاکمیت یافته، و روابط اقتصادی و متعاقباً روابط سیاسی ایران با کشورهای خارجی به سمت گرایشات غربی کشیده شد. این اعلامیه جهت اثبات ادعای خود - روابط تجاری ایران با پاکستان و ترکیه و همچنین بنا به ادعای این حزب نگاه داشتن روابط با سوریه، لیبی [و] الجزایر در حد تعارف و تیره شدن آن را به عنوان دلایل منطقی خود ذکر کرده است.

در این اعلامیه پس از طرح تحلیل فوق، موضع حزب توده به عنوان سردمدار جریانی که طی ٤ سال انقلاب مقابل سرمایه داران بزرگ و حامیان خارجی راست ایستاده، توصیف شده و سپس ادعا می شود که به تدریج و با شروع پنجمین سال گرد انقلاب اسلامی، خط انحرافی در جمهوری اسلامی حاکمیت تمام می یابد. در نتیجه، به اصطلاح نیروهای حامی مردم و انقلاب چون حزب توده بدین گونه تصفیه می شوند.

در این اعلامیه از جمله دلایلی که موجب به اصطلاح حاکم شدن خط انحرافی در حاکمیت شده است، سیاست های مماشات آمیز دولت و بی برنامگی در برخورد با مشکلات اجتماع ذکر شده و در ادامه بلافاصله ادعا می شود که حزب توده برنامه ی مشخص و عملی برای حل مشکلات مختلف انقلاب را داشته، ولی امکان اجرای آن به علت فشار جریان فوق و نهایتاً حاکم شدن کامل آن ممکن نبوده است.

جالب توجه این که، حزب توده در این اعلامیه ادعا می کند که همه ی برنامه ها و رهنمودهای این حزب در حل مشکلات در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و منطبق بر آن بوده است. نکته ی جالب توجه تر آن که یکی از دلایل ادعای فوق را ادامه ی نبرد رزمندگان اسلام در جبهه ها و مشغول شدن نیروهایی که این حزب از