اسلحه به مقصد ایران به علت عدم دارا بودن مدارک کافی در فرودگاه مادرید توسط مقامات اسپانیا توقیف شده است.» یونایتدپرس به نقل از مادرید مقامات رسمی اسپانیا از مادرید اعلام کرده است: «افراد حامل این تسلیحات ظاهراً قصد داشتند آن را از دید مأمورین بازرسی مخفی نگاه دارند.»

به گفته ی همین مقامات، این تسلیحات که در دو محموله ی جداگانه حمل می شده، شامل اسلحه ی کمری، تفنگ و توپ های ضد هوایی است.

این گزارش حاکی از آن است که مأموران گمرک آخرین محموله ی اسلحه را که بالغ بر ١٣ تن بوده است، دوشنبه ی گذشته هنگامی که به وسیله ی یک هواپیمای ٧٤٧ خطوط هوایی آرژانتین وارد مادرید شد و اقدامات لازم برای انتقال آن به یک جت خطوط هوایی ایران به مقصد تهران فراهم می شد، کشف کردند[١]

ضمیمه ی ١ گزارش ١ (دلایل انتخاب منطقه ی العماره)

پس از مدت ها بحث و گفت و گو بین فرماندهان سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی درباره ی انتخاب منطقه یی برای اجرای عملیات پس از عملیات موفق محرم و بررسی چند پیشنهاد، به تدریج، آنان به اتفاق نظر رسیدند و در نهایت تصرف العماره را هدف قطعی عملیات اعلام کردند.

دلیل انتخاب العماره بیش تر معطوف به تحلیل هایی بود که در این دوره در خصوص وضعیت جنگ بین مسئولان سیاسی و نظامی کشور وجود داشت.

راوی قرارگاه خاتم الانبیا(ص) در یک جمع بندی از شرایط این دوره که به نظر می رسد برگرفته از مباحث انجام شده بین فرماندهان در جلسات متعدد این قرارگاه باشد، در مورد چرایی انتخاب زمین و شیوه ی اجرای عملیات نوشته است: «قبل از عملیات محرم تحلیل در مورد جنگ این بود که رژیم صدام با از دست دادن یک یا دو شهر و یا قسمتی از عراق ساقط نخواهد شد و تنها راه حل مسئله رسیدن به بغداد است و برای تحقق این امر باید چند عملیات واسطه یی انجام شود.

این تفکر به ویژه پس از عملیات محرم قوت گرفت و بعد از تصرف ارتفاعات حمرین در عملیات محرم قوت یافت و بر این اساس، با توجه به شکل زمین و امکان اجرای عملیات، تصرف شهرهای حلفائیه، العماره و علی غربی به عنوان بخشی از هدف های واسطه یی مورد توجه قرار گرفت و پس از مباحثی نسبتاً طولانی به دلایل متعددی از جمله محدودیت اجرای دو عملیات هم زمان، با توجه به مزیت نسبی العماره به علی غربی، رسیدن به العماره به عنوان هدف عملیات مورد توافق کلیه ی فرماندهان سپاه و ارتش قرار گرفت و عملیات در علی غربی به تصرف ارتفاعات قبل از آن به نام چیلات محدود شد و مقرر گردید کلیه ی طرح های پیشنهادی ارتش و سپاه در مورد چگونگی رسیدن به پل غزیله، حلفائیه و نهایتاً العماره باشد.

لازم به یادآوری است که نهایی شدن مباحث در این مرحله در جلسه ی مشترک فرماندهان سپاه و ارتش در تاریخ ١٦ آذر ١٣٦١ به دست آمد که حاصل مباحث، [برگزاری] چند جلسه ی فشرده در طی چند روز قبل از آن بود که در نهایت حاضرین پس از مطالعه و بررسی متن پیشنهادی طرح عملیاتی، نظرات خود را اعلام نمودند و پس از آن سرهنگ صیاد شیرازی نتیجه ی بحث ها را به صورت جمع بندی ارائه نمود و سرهنگ قویدل مسئول طرح و عملیات نیروی زمینی ارتش نیز این جمع بندی را به صورت مکتوب درآورده و سپس آن را برای حاضرین بدین ترتیب قرائت نمود:

یک قرارگاه مأموریت عملیات از چیلات تا فکه را بر عهده دارد (شامل سپاه قدس).

[١] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه ی گزارش های ویژه، شماره ٢٧٩، ٣/١٠/١٣٦١، صص ١١ و ١٢، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢/١٠/١٣٦١، به گزارش یونایتدپرس از مادرید.