پیروزی قاطع در این عملیات، کلود شسون وزیر خارجه ی فرانسه به عراق رفت. در این سفر بیش از جنبه ی اقتصادی، پیام ها جنبه های حمایت سیاسی از حکومت عراق را در بر داشت. وزیر خارجه ی فرانسه ضمن اعلام نگرانی پاریس از حمله ی ایران و بیان این که فرانسه از نظر اقتصادی با مخاطراتی رو به رو است، اعلام کرد که شرکت های فرانسوی آماده اند تا طرح های مورد توافق با عراق را ادامه دهند.

شسون بعد از عراق به سوریه رفت. اغلب منابع خبری هدف نهایی این سفر را راضی کردن سوریه برای بازگشایی خط لوله ی صادراتی نفت عراق از خاک سوریه اعلام کردند؛ خط لوله یی که قادر است روزانه ٣٠٠ هزار بشکه نفت خام منطقه ی کرکوک عراق را به بندر بانیاس سوریه در مدیترانه انتقال دهد، ولی دولت سوریه با این درخواست فرانسه موافقت نکرد. حزب بعث سوریه هم زمان با سفر شسون به سوریه، در یک اعلام موضع صریح و قاطع راه هرگونه امیدواری برای دست یابی مجدد عراق به صدور نفت از طریق خاک سوریه را بست.

در بخشی از بیانیه ی این حزب که به همین دلیل منتشر شد، آمده است: «اتحاد جدید مصر، اردن و عراق در جهت منافع امریکاست و سوریه از هیچ تلاشی برای از بین بردن آنچه اعراب را از پیشروی در رسیدن به حقوق حقه ی خود بازمی دارد خودداری نخواهد کرد.» این خط لوله که از سی ام بهمن ماه ١٣٦٠ و در پی ادعای عراق مبنی بر اقدام سوریه به دادن اجازه به افراد ضد حکومت عراق برای عبور از مرز آن کشور، توسط دولت سوریه بسته شده بود، همچنان بسته ماند.

١٤. برگزاری جلسه ی فوق العاده ی اوپک و پیامدهای آن

در دوره ی پیش، نشست وزیران نفت کشورهای عضو اوپک در شهر وین اتریش تشکیل شد. در آن نشست ایران با رایزنی های مقدماتی که با کشورهای صاحب نفوذی همچون ونزوئلا انجام داده بود بر اجرایی شدن سه محور اساسی به عنوان دستور کار اوپک اصرار داشت. این سه محور عبارت بودند از: کاهش فروش نفت عربستان از ٧ میلیون بشکه در روز به ٥ میلیون بشکه در روز؛ تثبیت قیمت نفت؛ کاهش سطح تولید کلی اوپک و افزایش سهمیه ی فروش نفت از یک میلیون و سیصد هزار بشکه به میزان ٣ میلیون بشکه در روز. طی دو روز گفت و گو و مجادله و مخالفت برخی کشورها به ویژه عربستان سعودی، توافقات اولیه ی کشورهای عضو تنها در دو مورد یعنی تثبیت تولید نفت کشورهای عضو در سطح ٥/١٧ میلیون بشکه و تعیین ٣٤ دلار به عنوان قیمت نفت به دست آمد که البته این توافقات علی رغم میل دولت ریاض و با موضع گیری وزیر نفت آن کشور علیه ایران و برخی کشورها و حتی تهدید به فروپاشی سازمان اوپک هم راه بود.