نشده است، ولی طی هفته ی جاری، ارگان های رسمی کویت و رسانه های گروهی این کشور با تغییر نسبی در موضع خود نسبت به جمهوری اسلامی ایران لحن ملایم تری در پیش گرفته اند. روزنامه های الوطن، الانباء و الرأی العام، طی هفته ی گذشته با احتیاط عمل کرده و کم تر به مقاله های توهین آمیز و یا انتشار اخبار منفی پرداخته اند. همچنین، روزنامه های الانباء و الوطن در شماره ی امروز خود خبر مربوط به بودجه ی ٤ میلیارد دلاری جنگ را چاپ کرده اند. روزنامه های عرب تایمز و کویت تایمز که به زبان انگلیسی منتشر می شوند، بیش از روزنامه های عرب زبان این کشور تغییر موضع داده اند و حتی برای اولین بار خبر بودجه ی ٤ میلیارد دلاری جنگ با عراق را با تیترهای بزرگ در صفحه ی اول خود چاپ کرده اند. این روزنامه ها، روز گذشته نیز خبری تحت عنوان "خشم ایران از اتلاف نفت جهان اسلام توسط رژیم طرف دار غرب سعودی به نفع غرب" منتشر کرده بودند.

روزنامه ی القبس نیز برای اولین بار در شماره ی پریروز خود متن قطع نامه ی پنج سازمان فلسطینی در لیبی را که در آن ماده یی مربوط به لزوم پشتیبانی از انقلاب اسلامی ایران و قطع مناسبات با رژیم عراق وجود داشت، منتشر کرده و دیروز نیز با تیتر بزرگ در صفحه ی اول خود طرحی به منظور نظرخواهی شامل ١٩ سؤال مطرح کرده و از اعراب و فلسطینی های مقیم کویت خواسته بود با جواب به این سؤال ها نظر خود را در مورد عرفات، ٥ سازمان مخالف عرفات و طرح فاس به دفتر روزنامه ارسال کنند.

جالب این است که در یکی از این ١٩ سؤال، روزنامه از خوانندگان خود خواسته بود تا به این مسئله که (آیا در حال حاضر پشتیبانی از ایران بر علیه عراق به نفع مسئله ی فلسطین است)، پاسخ دهند.

روزنامه ی السیاسه نیز طی هفته ی گذشته این خط را دنبال کرده و به دنبال سرمقاله ی ٣ روز قبل خود مبنی بر لزوم گذشت از اشتباه عراق و احتیاج به هم کاری کشورهای منطقه من جمله ایران، امروز نیز [در] سرمقاله یی به قلم احمد جارالله سردبیر این روزنامه تحت عنوان "پرداخت غرامت برای پایان دادن بلامانع است"، می نویسد: "ایران یک کشور پراهمیت در منطقه است و با داشتن مناسبات صمیمانه با کشورهای هم جوار خود می تواند بسیاری از فواید حسن هم جواری را کسب کند." وی می افزاید: "ما اکنون دریافته ایم که جنگ های میان ما جز به نفع ابرقدرت ها نیست و اکنون نیز با احترام به قبول شرایط ایران از جانب عراق می گوییم پرداخت این پول به ایران بهتر از تبدیل آن به اسلحه و کشتار ملت دو کشور است، ولی آیا این غرامت می تواند برای ایران ارزشی به اندازه ی دوستی و محبت و هم کاری و حسن هم جواری با عراق و کلیه ی همسایگان آن در منطقه داشته باشد. از