طوایف سنی و شیعی بود، از آن جا که جریان اصیلی از جمهوری اسلامی در منطقه حضور نداشت و از سویی ارگان های دولت موقت از عناصری تشکیل شده بودند که تعهد واقعی به انقلاب اسلامی نداشتند و امور منطقه به کندی پیش می رفت، زمینه ی فعالیت ضد انقلاب در منطقه به طور آشکار فراهم شد و به این ترتیب، پس از مدتی کردستان جولانگاه وسیعی برای عناصر ضد انقلاب اسلامی شد."

وحید سریع القلم در مورد نتایج کلی عملکرد ضد انقلاب در کردستان گفت: "ضد انقلاب در مدت ٣ سال گذشته پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران تنها کاری که توانست برای مردم محروم این منطقه انجام دهد این بود که مردم ستم دیده ی کردستان را از مواهب جمهوری اسلامی و امکان بازسازی جامعه و رشد اقتصادی، فرهنگی و فکری آن ها جهت از بین بردن محرومیت های به ارث برده از رژیم شاه، محروم کرد و ٣ سال مردم را از درک نتایج واقعی انقلاب اسلامی به دور نگه داشت.

متهم در ادامه ی اعترافات خود در اثبات به بن بست رسیدن مارکسیسم در کردستان به صورت عینی و عملی به استدلال پرداخت و گفت: "اگر همه ی گروهک ها ادعا کنند که ما به علت نداشتن قدرت نتوانستیم در مناطق مختلف کشور وعده های طلایی را که می گفتیم به مردم بدهیم، در کردستان با همه ی قدرتی که مارکسیست ها ٣ سال تمام در دست داشتند، باید رفت و دید که کدام یک از این روستاها آباد شد و یا سطح فرهنگ مردم آن جا بالا رفت."

متهم افزود: "در مدت حاکمیت مارکسیست ها در منطقه یی از کردستان، دمکراسی و آزادی در کدام روستا ایجاد شد و کدام حاکمیت مارکسیست ها تابع وضعی مردم منطقه بود."

متهم با مقایسه ی دادگاه های عدل جمهوری اسلامی با دادگاه های به اصطلاح خلقی مارکسیست ها در کردستان به جنایات مارکسیست ها در محاکمه های به اصطلاح خلقی مردم کرد و به یغما بردن اموال آن ها جهت عنوان مصادره ی خلقی اشاره کرد و گفت: "فقدان انسانیت مارکسیست ها به حدی بود که با حکم دادگاه های شان یک پیرمرد روستایی را به اتهام هم راه داشتن عکس امام محکوم به اعدام کردند و بدون هیچ سؤال و پرسش وی را به شهادت رساندند و وانت باری را که به وسیله ی آن حاصل دست رنجش را برای فروش به سنندج می برد تحت عنوان مصادره ی خلقی به سرقت بردند. وی تأکید کرد: "همین که من به عنوان یکی از عناصر مرکزیت اتحادیه ی کمونیست ها با توجه به جنایاتی که علیه مردم مرتکب شده ام با حضور در دادگاه از خود دفاع کرده و شما دفاعیاتم را به دقت گوش می کنید، نشان گر عدالت و حقانیت دادگاه های انقلاب اسلامی است."

متهم در مورد جنایات کمیته ی قضایی حزب دمکرات کردستان گفت: "اعضای این کمیته قبل از انجام کوچک ترین عملی برای مردم شهر بوکان که محل برپایی حکومت شان بود، به عنوان مالیات مردم را اخاذی می کردند و در شهری که تنها دو خیابان داشت از وسایط نقلیه ی مردم به عنوان اجرای قانون، بی جهت جریمه اخذ می کردند."

وی در بیان جنایات کمیته ی قضایی حزب منحله ی دمکرات توزیع مواد مخدر و سرقت بنزین و چپاول و غارت اموال مردم را یادآور شد و گفت: "به اصطلاح خلقی ها بنزینی را که از خود مردم غارت می کردند و یا به طور رایگان از عراق به آن ها کمک می شد لیتری ٣٠٠ ریال به کارگران و کشاورزان خلق کرد برای تأمین مخارج شان می فروختند."

وی با قبول کلیه ی موارد اتهام مندرج در کیفرخواست دادستان گفت: "فعالیت ضد انقلاب در کردستان به طور اجتناب ناپذیری در خطی قرار گرفت که امپریالیسم امریکا پس از پیروزی انقلاب اسلامی برای سرکوبی آن در پیش گرفته بود."

متهم تصریح کرد: "درگیری های کردستان نیز در رده یی قرار گرفت که مورد خواست امپریالیسم امریکا و از سوی دیگر خواست شوروی بود." وحید سریع القلم عضو مرکزی تشکیلات گروهک اتحادیه ی کمونیست های ایران در پاسخ سؤال آیت الله محمدی گیلانی رئیس دادگاه مبنی بر چگونگی ارتباط اتحادیه ی کمونیست ها با رژیم بعث عراق اعتراف کرد: "بخشی از اسلحه و تدارکات مهمی را که ما در کردستان به دست می آوردیم مسلماً از عراق تأمین می شد و در حالی که ما ظاهراً مخالف حرکت های رژیم بعث عراق و