١٣٢٠، اهل اصفهان مقیم تهران (نارمک) و از اعضای مرکزیت سازمان اتحادیه ی کمونیست های ایران ملقب به"سربداران جنگل" تاریخ دست گیری ٢٤/تیر/١٣٦١، موارد اتهام به شرح زیر می باشند:

١. عضو مرکزیت تشکیلات اتحادیه ی کمونیست های ایران معروف به سربداران و نیز مسئول کل تشکیلات مذکور در زمان دست گیری.

٢. مسئول تشکیلاتی در سربداران عاملین جنایت خونین ٦ بهمن سال ١٣٦٠ آمل.

٣. هدایت کننده و یکی از طراحان اصلی حمله به شهر شهیدپرور آمل.

٤. شرکت مستقیم در یورش ناجوانمردانه ی ششم بهمن سال ١٣٦٠ که منجر به شهادت ده ها تن و مجروح شدن قریب ٤٠ تن از بهترین و مظلوم ترین افراد امت حزب الله گردید.

٥. جمع آوری و اعزام نیرو به جنگل جهت مبارزه ی مسلحانه بر علیه رژیم جمهوری اسلامی ایران.

٦. تحویل اسلحه و مهمات به مسئول نظامی جنگل به نام کاک اسماعیل.

٧. مسئول یکی از کمپ های داخل جنگل و مسئول سیاسی یک گروه از به اصطلاح سربداران.

متهم فوق الذکر از کادرهای قدیمی سازمان محارب "اتحادیه ی کمونیست ها" و از عناصر تشکیل دهنده ی جریان جنگل بوده که با سرقت سلاح و مهمات از جبهه های جنگ ابتدا قصد داشتند غائله یی را که در آمل ایجاد نمودند، در تهران به وجود بیاورند که در این رابطه از خانه ی امن متهم به هنگام دست گیری چندین قبضه اسلحه ی ژ٣، کلاشینکف، یوزی، کلت، نارنجک و مهمات متعلقه و همچنین یک شبکه ی کامل بی سیم کشف و ضبط گردید.

بنا بر همین گزارش، بعد از قرائت کیفرخواست، متهم ردیف اول ضمن دفاع از خود در برابر کیفر خواست صادره به سؤالات رئیس دادگاه پاسخ گفت.

وی در قسمتی از دفاعیات خود عضویت مرکزیت اتحادیه ی کمونیست های ایران را پذیرفت و اعتراف کرد که یکی از افراد تصمیم گیرنده و طراح عملیات حمله به شهر آمل بوده است. وی گفت: من در جریان یورش اعضای اتحادیه در ششم بهمن کمونیست ها به شهر آمل به طور مسلح شرکت داشتم و از جمله افرادی بودم که قصد ترور فکری مردم را داشتم که موفق نشدم."

متهم بندهای ٥ و ٦ مندرج در کیفرخواست دائر بر جمع آوری و اعزام نیرو به جنگل را در مورد اعزام چند نفر از شیراز به جنگل و تحویل اسلحه و مهمات در چند مورد به مسئول نظامی جنگل به نام کاک اسماعیل معدوم را پذیرفت. حسین تاجمیر ریاحی متهم ردیف یک در ادامه ی دفاعیات خود در مورد جنایت کمونیست ها علیه امت مسلمان ایران توضیحاتی داد و گفت: "از ٣٠ خرداد به بعد، ما در زمینه ی سیاست به انحراف کشیده شدیم و همه ی جنایاتی را که مرتکب شدیم ناشی از ذهن گرایی هایی بود که از واقعیات جامعه داشتیم. و در حالی که تصور می کردیم انقلاب اسلامی از مسیر اصلی خود منحرف شده است، این خودمان بودیم که به انحراف کشیده می شدیم." وی با اشاره به جنایات دو ابرقدرت شرق و غرب گفت: "از پیروزی انقلاب اسلامی به بعد، همه ی گروهک ها از جمله حزب توده که به انقلاب اسلامی اتهام ارتجاع می زدند و به ظاهر ادعای حمایت از انقلاب اسلامی و مردم مسلمان را داشتند، در حقیقت علیه انقلاب اسلامی فعالیت می کردند.

پس از نخستین دفاعیات متهم، دادستان سؤالاتی مطرح کرد که متهم توضیحاتی در مورد آن ها بیان داشت. سپس، به شرح چگونگی حادثه ی آمل پرداخت و گفت: "ما با این ادعا که مردم باید انقلاب را به وجود بیاورند، با ٧٠ قبضه اسلحه و ١٠٠ نفر نیرو به جنگل پناه بردیم و در مدت پنج ماهی که تا اوایل اسفندماه در جنگل بودیم، چندین بار با نیروهای سپاه درگیر و توسط آنها محاصره شدیم."

وی افزود: "به علت طولانی شدن مدت اقامت ما در جنگل، آذوقه های تهیه شده تمام شد و مجبور شدیم مقداری از تدارکات غذایی مان را از گالش های ساکن در جنگل بخریم."وی اضافه کرد: "اواخر دی ماه تصمیم گرفتیم به شهر حمله کنیم و مراکز انتظامی آمل خصوصاً دو مرکز محل استقرار نیروهای سپاه و بسیج را به محاصره ی خود درآوریم و با استفاده از نیروهای مردم که در آن موقع بر اساس