و کامپیوترهای هدایت و تجهیزات بسیار حساس و همچنین کانتینرهایی که سربسته از کشتی پیاده و در کامیون های بزرگ حمل می شده، جزء این وسایل ترانزیتی بوده است.

از سوی دیگر، در شب ٢٩ آذر ١٣٦١، حدود ٢٠٠ کامیون بعثی با شماره های عراق و بعضی دیگر بدون شماره که از عراق وارد کویت شده بودند، مشاهده شد و اضافه بر آن، تعدادی واگن های قطار بر روی تریلرهای پلاک کویت، به سوی عراق در حرکت بود. کلیه ی این کامیون ها توسط پلیس کویت اسکورت می شد و حتی بعضی شب ها به علت عدم آشنایی رانندگان با راه، به سوی شهر سرازیر شده که نماینده ی خبرگزاری جمهوری اسلامی در کویت، شخصاً ٢ مورد را مشاهده کرده است که توسط مأموران کویتی متوقف و سیل کامیون ها را به خارج از شهر راهنمایی کردند.

رژیم عراق فعالیت های سیاسی خود را در کویت توسعه داده و با آوردن روحانی نماهای مانند شیخ علی کاشف الغطاء، سعی در انحراف افکار عمومی مردم دارد.

در همین حال، روزنامه های کویت نیز وقیحانه به تبلیغات سوء خود ادامه داده و هم راه با منابع تبلیغاتی امپریالیسم و صهیونیسم، کلیه ی ادعاهای رژیم بغداد را منتشر می کنند. در این زمینه، در حالی که خبر انفجار خبرگزاری عراق را با محتوایی کم منتشر کردند، بمب باران وحشیانه ی شهر قهرمان پرور دزفول را به عنوان اقدام شجاعانه ی رژیم عراق، در صدر صفحات اول خود منتشر نمودند و آن را به تلافی انفجار خبرگزاری عراق اعلام کردند. هم زمان با این مسئله، روزنامه های کویت در کنار این اخبار، خبر پیش گویی های بی محتوای غربی ها مبنی بر این که امام خمینی در سال ١٩٨٢ رحلت خواهند کرد را در کنار خبر پیش گویی سقوط دولت بیکن و اختلاف ولی عهد انگلیس با همسرش با تیترهای بزرگ در صفحات اول روزنامه های خود منتشر نمودند. هر چند طبق قوانین مطبوعاتی کویت، در این باره سفارت جمهوری اسلامی ایران می تواند به دولت این کشور اعتراض کند، ولی هیچ گونه عکس العملی از سوی سفارت نشان داده نشد و لذا این روزنامه ها با انتشار مقالات اهانت آمیز به نظام جمهوری اسلامی به توطئه ی خود ادامه می دهند.

این روزنامه ها در بدو امر، کم تر خبری از انتخابات مجلس خبرگان را منتشر نموده و پس از شرکت وسیع مردم در انتخابات، طی خبر کوتاهی آن را به عنوان انتخابات مجلس جانشینی (امام خمینی) منعکس کردند.

در همین زمان، کلیه ی روزنامه های کویت شیخ علی کاشف الغطاء روحانی نمای مزدور را به عنوان امام و مرجع در نجف اشرف معرفی نموده و به نقل از وی، به ستایش صدام و اهانت به جمهوری اسلامی ایران پرداختند.

رادیو تلویزیون و خبرگزاری کویت نیز مرتب بیانیه های رژیم بغداد را یک طرفه منتشر