روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٧٣٧ - روزشمارجنگ یکشنبه ٢٤ بهمن ١٣٦١ ٢٩ ربیع الثانی ١٤٠٣ ١٣ فوریه ١٩٨٣
موضع گیری های دو کشور بسیار نزدیک به هم بوده است. آقایان عزت ابراهیم نایب رئیس شورای فرماندهی انقلاب؛ طه یاسین رمضان معاون اول نخست وزیر؛ طارق عزیز وزیر خارجه و خالد عبدالمنعم رشید رئیس دفتر ریاست جمهوری و سفیر فرانسه در بغداد نیز در این ملاقات حضور داشتند.»[١]
به گزارش روزنامه ی کیهان:
«وزیر خارجه ی فرانسه در این باره اعلام کرد که شرکت های فرانسوی آماده هستند تا به شرکت خود در اجرای طرح های عمرانی در عراق همچنان ادامه دهند. شسون همچنین از توسعه ی اقتصادی این کشور اظهار رضایت کرد. به گفته ی آگاهان، یکی از دلایل عمده ی سفر شسون به عراق نیز همین عدم توانایی صدام در پرداخت بدهی های خارجی خود به ویژه به شرکت های فرانسوی بوده است.»[٢]
٦٣٤
خبرگزاری جمهوری اسلامی در مقاله یی اهداف سفر وزیر خارجه ی فرانسه به عراق را چنین اعلام کرد:
«فرانسه در تلاش است تا از شکست عراق جلوگیری کند، چون پیروزی ایران از نظر فرانسوی ها به معنی خطر برای پادشاهی عربستان و در نتیجه خطر برای غرب است.
البته، مسئله ی فروش تسلیحات هم یکی از علل مهم این سیاست می باشد. ارزش تسلیحاتی که فرانسه به عراق فروخته است فقط در ٢ سال اخیر ٤٠ میلیارد فرانک شده است و در صورت پیروزی ایران، فرانسوی ها باید خواب دریافت اقساط وام های کلان خود را از عراق ببیند.
البته، سفر شسون به بغداد بیش تر به دلیل نگرانی است که وجود دارد، زیرا دیگر نمی تواند از نظر مالی به جنگ ادامه دهد. عراق اکنون از فرانسه انتظار دریافت ٢٩ فروند میراژ دیگر را دارد و نیز اعلام کرده اند که خواهان دریافت ٢٠ موشک انداز سوپر با موشک های اگزوست هستند تا با آن ها بتوانند در صادرات نفت ایران اخلال [ایجاد] کنند، ولی ذخایر مالی عراق کم شده است و کشورهای نفتی که تا کنون ٢٥ میلیارد دلار کمک کرده اند، دیگر تمایلی به ادامه ی این بذل و بخشش ندارند.
علاوه بر نتایج استراتژیک ناکام ماندن معامله ی تسلیحاتی با عراق، [با این اقدام] صدمه ی زیادی به صنعت تسلیحاتی فرانسه می زند.
یک طرف حل این مسئله این است که فرانسه نفت بیش تری از عربستان بخرد و عربستان هم این درآمد را به عنوان وام به عراق برای خرید اسلحه از فرانسه بدهد، ولی ارقام بسیار سرسام آور است و فقط در ٦ ماه آینده سر به ٦ میلیارد دلار می زند.»[٣]
[١] مأخذ ٥، ص ٣٤، رادیو صوت الجماهیر، ٢٤/١١/١٣٦١؛ و - واحد مرکزی خبر صدا و سیمای جمهوری اسلامی، بولتن رادیوهای بیگانه، ٢٣/١١/١٣٦١، ص ٢، رادیو بغداد.
[٢] روزنامه ی کیهان، ٢٦/١١/١٣٦١، ص آخر.
[٣] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه ی گزارش های ویژه، شماره ٣٣٢، ٢٦/١١/١٣٦١، صص ٣ و ٤، بن، خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢٤/١١/١٣٦١.