پس از حل شدن مشکل محدودیت معبر برای ادامه ی عملیات والفجر مقدماتی که تا صبح امروز طول کشید و همه ی یگان ها (به جز لشکر٧ ولی عصر) موفق به یافتن و آماده کردن معبر برای عملیات خود شدند، از اولین ساعت های صبح امروز نیز تلاش های فشرده یی چون بازدید از خط و برگزاری آخرین جلسات هماهنگی از سطوح پایین تر از یگان ها تا سطح فرماندهان یگان ها و قرارگاه های نجف و کربلا با فرماندهان خاتم(ص) انجام شد تا سرانجام در آخرین جلسه که ساعت ١٦:١٥ بعد از ظهر با حضور فرمانده کل سپاه در محل قرارگاه کربلا[١] برگزار گردید، مانور نهایی شده ی ادامه ی عملیات والفجر مقدماتی مرور شد.

در این جلسه که از سپاه پاسداران: محسن رضایی، رحیم صفوی، غلامعلی رشید، غلامپور، عزیز جعفری، بشردوست، احمد کاظمی، حسین خرازی و از ارتش: صیاد شیرازی، حسنی سعدی، سرهنگ مفید و همچنین حجت الاسلام محلاتی نماینده ی امام در سپاه و محسن رفیق دوست وزیر سپاه، شرکت داشتند پس از ارائه ی گزارشی از آخرین

[١] از ظهر امروز قرار شد محسن رضایی و رحیم صفوی برای نظارت بر هدایت عملیات در قرارگاه کربلا مستقر شوند.

وضعیت معابر جدید و آمادگی یگان ها، مانور نهایی شده برای ادامه ی عملیات مرور و بدین شرح مطرح شد:

تیپ٢ از لشکر حضرت رسول (ص) تحت امر قرارگاه نجف با اجرای عملیات در شمال منطقه ی عملیاتی از محدوده ی پاسگاه رشیده ی ایران تا جاده ی آسفالت غرب مرز ایران و عراق (از شرق به غرب) با احداث یک خاکریز مورب در پشت جاده ی آسفالت به پدافند بپردازد و جناح راست عملیات را تأمین کند. قرارگاه کربلا نیز با به کار گیری ٤ یگان؛ لشکر٧ ولی عصر با استعداد ٩ گردان؛ لشکر٨ نجف، ٦ گردان؛[١] تیپ امام حسن، ٤ گردان و لشکر١٧ علی بن ابی طالب(ع)، ٦ گردان، اهداف تعیین شده در مرحله ی اول عملیات والفجر مقدماتی را با رسیدن به منطقه و پاک سازی آن تا کانال کشاورزی محقق ساخته، در آن جا به پدافند از منطقه بپردازند. بر اساس این مانور، لشکر ولی عصر که موفق به باز کردن معبر مستقل نشده بود، می بایست از معبر لشکر٨ نجف استفاده کند و لشکر٢٧، پدافند جناح راست و تیپ امام حسن پدافند جناح چپ را بر عهده داشتند.

محسن رضایی نیز در آخرین هماهنگی ها به لشکر١٤ امام حسین(ع) دستور داد تا در صورت موفق نشدن لشکر٨ نجف در تصرف جاده ی چزابه با استفاده از ٥ گردان، از مسیرهای شناسایی شده در هور به جاده ی چزابه حمله کرده، این منطقه را تصرف کند.

همچنین به منظور هماهنگی این اقدام، دو جلسه ی مستقل با فرماندهان مستقر در این منطقه برگزار شد. عملیات در مرحله ی دوم در مقایسه با مانور پیش بینی شده در مرحله ی اول والفجر مقدماتی تا حدی با اصلاحات هم راه بود، بدین ترتیب که از عرض جبهه ی عملیات از سمت شمال حدود ١٠

کیلومتر (حد فاصل پاسگاه دویرج تا پاسگاه رشیده) کاسته شد تا مانور با میل به چپ (جنوب) با تصرف و آزادسازی بخشی از جاده ی آسفالت چزابه انجام و امکان به کارگیری نیرو از هورالعظیم فراهم شود. پیش بینی فرماندهی آن بود که در صورت دست یابی به جاده ی چزابه و وارد کردن نیرو از هور دست رسی به پل غزیله محتمل خواهد بود، هرچند که نتایج عملیات در شب اول، دشمن را به طور کامل متوجه محور هجوم و هدف نیروهای ایرانی از عملیات در این منطقه (پل غزیله) کرده بود.

با تاریک شدن هوا نیروهای عمل کننده در این مرحله از عملیات، از محل استقرار خود

[١] تیپ٢ لشکر١٦ زرهی قزوین با حدود ٥٠ تانک و نفربر زرهی که با امکانات زرهی لشکر٨ (حدود ٣٠ تانک و نفربر) بالغ بر ٨٠ دستگاه می شدند، به لشکر٨ نجف مأمور شد و بر اساس طرح مانور مقرر شده بود که با استفاده از این امکانات، ٦ گردان نیروی تیپ١ لشکر٨ نجف به شکل سواره زرهی اهدافی را در عمق منطقه (کانال کشاورزی و بخش هایی از جاده ی آسفالت چزابه) تصرف کنند.