عراق بلافاصله از این که از طرح مسئله ی مفقود شدن ٩٤٠٠ نفر در کمیسیون حقوق بشر، مطلع شد با رئیس گروه کار مربوطه تماس و به شدت وی را برای مخفی نگه داشتن قضیه تحت فشار قرار داده است.

رئیس گروه کار ضمن تماس (با نمایندگی ما) مراتب فوق را اعلام و اظهار داشت، حتی المقدور سعی دارد مسئله را به نحوی که نتیجه بخش باشد حل نماید، ولی از طرفی نظر دولت عراق نیز مطرح است.

از شواهد امر چنان برمی آید که کمیسیون به شدت در محظور قرار گرفته و سعی دارد به نحوی از مسئله فرار کند. به نظر می رسد در صورتی که بخواهند مسئله را لوث نمایند فرصت خوبی به دست می آید که جهت گیری سیاسی در کمیسیون افشا و محکوم گردد.»[١]

٥٤٦

در پی انتشار اعلامیه ی مشترک سه کشور ایران، سوریه و لیبی، در تاریخ ١٣ بهمن ١٣٦١ که در آن مواضع ایران در جنگ مورد تأیید قرار گرفته بود، امروز خبرگزاری آسوشیتدپرس به نقل از روزنامه ی کویتی الانباء، از واکنش کشورهای عضو شورای هم کاری خلیج فارس به این بیانیه خبر داده و آورده است: «کشورهای نفت خیز خلیج فارس از سفرای خود خواسته اند تا نگرانی عمیق خود را از بیانیه ی مشترک سوریه، لیبی، ایران که علیه عراق منتشر شده بود به دولت سوریه ابلاغ کنند.

روزنامه ی کویتی الانباء در این باره نوشت: چندی پیش سفرای عربستان، کویت، امارات، بحرین، قطر، عمان با عبدالحلیم خدام وزیر خارجه ی سوریه ملاقات کرده و این نارضایتی را به وی اطلاع دادند و بیانیه ی مشترک را خیانت به سنن اعراب و اتحادیه ی عرب توصیف کردند. کشورهای معترض اعضای شورای هم کاری خلیج فارس هستند. در همین حال عبدالعزیز حسین وزیر مشاور در امور کابینه ی کویت، اعلام کرد که صدام حسین پیامی در مورد بیانیه ی مشترک به شیخ جابر الاحمد حاکم کویت فرستاده است.»[٢]

٥٤٧

هم زمان با آغاز عملیات والفجر، سید محمدباقر حکیم سخن گوی مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق، مردم این کشور را به قیام علیه حکومت عراق و نظامیان آن کشور را به پیوستن به نیروهای ایرانی فراخواند و تأکید کرد که نیروهای ایرانی نیروهای آزادی بخش هستند و

[١] سند شماره ٢١٣٧٠٠ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: بولتن خبرها و نظرها (اطلاعاتی، سیاسی، خارجی)، دفتر مطالعات و پژوهش های وزارت امور خارجه، ٢١/١١/١٣٦١، ص ٦.

[٢] مأخذ ١٦، ص ١٠، خبرگزاری جمهوری اسلامی به نقل از آسوشیتدپرس از کویت، ١٨/١١/١٣٦١.