روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٤٠٩ - روزشمار جنگ یکشنبه ٣ بهمن ١٣٦١ ٨ ربیع الثانی ١٤٠٣ ٢٣ ژانویه ١٩٨٣
می توانند پیش بروند، چون سرمایه گذاری های عظیمی برای استخراج نفت در غرب صورت گرفته است، طبیعتاً عربستان هر وقت بخواهد ما را از نظر قیمت ها محدود کند، نمی تواند قیمت ها را از یک حد معین پایین بیاورد، چراکه مجبور به مقابله با کمپانی های غربی خواهد شد.»[١]
٣٥٥
آقای ولایتی وزیر امور خارجه، پس از بازگشت از دمشق امروز در مصاحبه یی مطبوعاتی شرکت کرد. احیای جبهه ی پایداری؛ حساسیت منطقه ی خاورمیانه؛ سیاست جدید حکومت عراق مبنی بر اعلام لزوم تضمین امنیت اسرائیل؛ نزدیکی ایران به کشورهای خط مقدم و دستاوردهای آن از جمله محورهای سخنان وی در این گفت و گو بود.
وزیر امور خارجه در بخشی از این مصاحبه گفت:
«حساس ترین و مهم ترین منطقه به لحاظ سیاسی، اقتصادی و نظامی منطقه ی خاورمیانه و اطراف خلیج فارس و شمال افریقاست و باید توجه داشته باشیم که بر مبنای همین خصلت منطقه یی است که قدرت های سلطه جوی عالم به این راحتی دست از سر این مناطق برنمی دارند و اگر ملت ها و دولت های این منطقه به فکر خودشان نباشد، طبیعی است که به سمت این قدرت یا آن قدرت دیگر بلغزند و یا منافع شان مورد تهدید قرار بگیرد. با توجه به یک چنین حساسیتی است که یک رژیم متجاوز و غداری چون رژیم صهیونیستی - تقریباً می شود گفت با توافق قدرت های بزرگ عالم بعد از جنگ دوم جهانی - در منطقه به مرحله ی ظهور می رسد و تا زمان حاضر نیز این فلسفه و انگیزه برای سلطه جویان عالم در جهت تقویت این رژیم و نظام ظالم و متجاوز و غاصب ادامه دارد. در طی سال های گذشته معلوم شده که این پدیده ی بسیار خطرناکی که در این منطقه به وجود آمده، پدیده یی است که باید با آن یک مقابله ی جدی شود و در غیر این صورت هر روز چون سرطانی در منطقه رشد و گسترش پیدا می کند و حیات سیاسی و اقتصادی و نظامی کشورهای منطقه را به خطر می اندازد. ما احساس کردیم که با توجه به این که آزادسازی سرزمین قدس و فلسطین از آرمان های مهم مردم مسلمان ماست و مقابله با اسرائیل را به عنوان یک مقابله ی استراتژیک در اهداف بلندمدت جمهوری اسلامی داریم، باید در حد خودمان تحرک لازم سیاسی را نشان بدهیم. بعضی دیگر از کشورها نظیر سوریه و لیبی و یمن جنوبی نیز یک چنین تمایلاتی را نشان دادند و با توجه به این تمایل مشترک، اولین جلسه ی وزرای سه کشور در دمشق تشکیل شد. یکی از محورهای اساسی و انگیزه های اصلی گردهمایی
[١] . مأخذ ١، بخش اول، ص ١٣.