در یکی از پایگاه های نیروی دریایی، قرارگاه مشترک میان سپاه و نیروی دریایی ایجاد شود. برای این کار تعدادی از فرماندهان سپاه و تعدادی از افسران نیروی دریایی به اتفاق مدیر اداره ی سیاسی - ایدئولوژیکی نیروی دریایی به این پایگاه آمدند تا ضمن بازدید از محل، مقدمات کار برای اجرای این امر مهم را فراهم کنند.

٣. اقدامات گروه های مسلح غیر قانونی در مناطق کردنشین

کردستان در این مقطع زمانی (از اول دی تا ٣٠ بهمن ١٣٦١) نسبت به دوره های مشابه شاهد حوادث بسیاری بود؛ در این دوره بیش از ٢٥٠ برخورد نظامی از انواع مختلف بین نیروهای خودی و نیروهای مسلح غیر قانونی رخ داد (روزانه بیش از ٤ مورد) که از این تعداد حدود ٢٠٠ مورد مربوط به اقدامات گروه های مسلح غیر قانونی بود - که ٧٦ مورد آن حمله ی مستقیم به نیروها یا پایگاه های خودی و ٢٣ مورد هم اجرای کمین بود - در نتیجه ی این حملات و درگیری ها ٥١٩ تن از نیروهای خودی[١] شهید، ٣٥٨ تن زخمی و ١٧٠ نفر به گروگان[٢] گرفته شدند و از گروه های مسلح غیر قانونی نیز ٣١٦ نفر کشته، ٢٥٢ نفر زخمی و ١٦٨ نفر دست گیر شدند. با توجه به آمارِ تقریباً مشابه دو ماهِ قبل (دوره ی ٥٨ روزه ی ٤ آبان ١٣٦١ تا ٢ دی ١٣٦١) که قرارگاه حمزه(ع) اعلام کرده بود، میزان شهدای خودی بیش از ٩٠ درصد (٢٤٩ نفر) و مجروحان بیش از ٢٧ درصد (٧٧ نفر) افزایش داشته است. این افزایش تلفات در نیروهای مسلح غیر قانونی نیز دیده می شود، طوری که افراد کشته شده ی آنان حدود ١٠ درصد (٢٨ نفر) و زخمیان نیز حدود ١٦٨ درصد (١٥٨ نفر) افزایش داشته است.

از دیگر موضوعات مهم این دوره حمله ی نیروهای کومه له در ١٥ بهمن ١٣٦١ به نیروهای مستقر در پاسگاه "درمان" در محور مهاباد - بوکان و تصرف این پایگاه و ناکامی نیروهای خودی در بازپس گیری آن و تحمل تلفات سنگین و تداوم اشغال آن تا فروردین ماه سال آینده بود. اقدام برای سقوط این پایگاه با هم کاری برخی عناصر مسئول پایگاه درمان با نیروهای حزب دمکرات کردستان برنامه ریزی شده بود، اما در یک حادثه ی غیر مترقبه همه ی اطلاعات و آخرین هماهنگی ها با حزب دمکرات برای تصرف پاسگاه به دست نیروهای کومه له افتاد و نیروهای این گروه با تسلط کامل اطلاعاتی و

[١] آن عده از مردم نیز که بر اثر حملات، بمب گذاری ها و دیگر اقدامات گروه های مسلح غیر قانونی شهید یا زخمی شده یا به گروگان گرفته شده اند، جزء نیروهای خودی محاسبه شده اند.

[٢] برخی گروگان ها را در دوره های بعدی به شهادت رسانده و برخی را آزاد و برخی را نیز همچنان در بازداشتگاه های خود نگه داری می کردند.