وی اعتراف کرد بر خلاف عنوان فریبنده ی اتحادیه ی کمونیست های ایران، اعضای فعال و هواداران این گروهک حتی به ٢٠٠ نفر نمی رسیدند که در بین این تعداد نیز انشعاباتی به وجود آمد و پس از آن کارایی در اجرای برنامه های الحادیش نداشت. متهم در اعترافاتش با اشاره به دروغ های به اصطلاح متحدین اتحادیه به یک دیگر و اظهار ندامت از اعمال جنایت بار خود، کلیه ی اتهامات مندرج در کیفر خواست دادستان را دریافت و درباره ی هر یک توضیحاتی داد.

کامران صمیمی متهم ردیف پنجم دادگاه، در پایان دفاعیات و اعترافاتش از خانواده ی معظم شهدا و محضر مقدس دادگاه تقاضای تخفیف در مجازاتش را کرد.

در ادامه ی جلسه ی صبح دادگاه، عبدالرحمن آزمایش فرزند جعفر با نام مستعار داریوش متهم ردیف ٦ دادگاه به جایگاه متهمین احضار شد و در برابر اتهامات وارده که موارد آن بدین شرح است به دفاع از خود پرداخت.

١. عضو کادر مرکزی تشکیلات الحادی و محارب اتحادیه ی کمونیست های ایران.

٢. گرداننده و مسئول سازماندهی کل تشکیلات (کمیته ی تهران).

توضیح این که: کلیه ی نیروهای فعال در شاخه های محلات، ارتباطات، کارگری، تدارکات زیر پوشش (کمیته ی تهران)، تحت مسئولیت وی قرار داشته است.

٣. مسئول بخش کارگری سازمان.

توضیح این که: یکی از مسئولیت های عمده ی این بخش نفوذ در کارخانه ها و به انحراف کشیدن و جذب کارگران به تشکیلات مذکور [بوده است که] از جمله می توان از کارگران کارخانه های چیت بری، تولیددارو، کفش ملی، شرکت مینو و ایران ناسیونال را نام برد.

٤. شرکت در کنگره ی سوم سازمان و انتخاب وی به مسئولیت کارگری سازمان در همین شورا.

٥. نام برده چون یکی از اعضای کنفدراسیون در امریکا بوده و همچنین فردی بسیار فعال و مجرب می باشد، از همان ابتدای عضویت در این سازمان ضد الهی کراراً ارتقای رده گرفته تا جایی که طی مدت کوتاهی به کنگره ی سازمان راه یافته و مسئولیت های عملی بسیاری به او واگذار شده است و تا زمان دست گیری همچنان در حوزه ی بالای سازمانی خود به فعالیت های تشکیلاتی ادامه می داده است. همان طوری که قبلاً توضیح داده شد، یکی از مسئولیت های نام برده در ارتباط با سازمان متبوعش، مسئولیت کارگری سازمان بوده که چندین کارخانه ی یادشده را وی سرپرستی می نموده و هدایت کننده ی کلیه ی اعتصابات و حرکت های ضد انقلابی که توسط افراد گروهک مزبور در حوزه ی آن کارخانه ها صورت می گرفته بوده است و همچنین در زمانی که مسئولیت تشکیلات تهران را به عهده داشته، کلیه ی فعالیت هایی که در تهران توسط این سازمان انجام می گرفته زیر پوشش سازمانی و مسئولیت متهم بوده است و به عنوان نمونه به چند مورد اشاره می شود: از جمله حرکت مسلحانه ی به اصطلاح (سربداران) ابتدا قرار بود در تهران صورت بگیرد و لذا بایستی مقدمات تدارکاتی این حرکت آماده شود، ولی به دلایلی منتفی و به جنگل های آمل کشیده شده و متهم در نقل و انتقال سلاح های سازمانی که در چندین چمدان جاسازی بوده است توسط اعضای تحت مسئولیتش نقش داشته است. مورد دیگر مشارکت مؤثر در انتقال مسئول تشکیلات سربداران (حسین ریاحی) به جنگل داشته و ده ها نمونه ی عملی دیگر که می توان به راحتی تشخیص داد که مسئول (کمیته ی تهران) در استخوان بندی یک سازمان الحادی و محارب یعنی چه.

متهم در دفاعیاتش با توضیحات بیش تری، کلیه ی اتهامات وارده ی مندرج در کیفرخواست دادستان را پذیرفت و در پایان، ضمن اظهار پشیمانی از اعمال جنایت بار خود از درگاه خداوند منان درخواست استغفار کرد.