آثار الباقية في شرح الحاشية - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٥ - كلام مصنف در حاشيه كشاف و دفع اعتراض مرحوم محشى

و از بين صفاتش اين صفت را مصنّف اختيار كرد زيرا اين صفت سائر صفات كماليّه‌اش را بدنبال دارد و از اين گذشته در ذكر آن تصريح باين امر شده كه وى مرسل است چه آنكه مرتبه رسالت بالاتر از نبوّت است زيرا مرسل پيغمبرى است كه باو دين و كتاب داده شده باشد .

شرح : قوله : لم يصرّح باسمه :

فاعل « لم يصرّح » ضميرى است كه بمصنف راجعست و ضمير در « باسمه » به وجود مقدس حضرت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رجوع مى‌كند .

قوله : تعظيما و اجلا و تنبيها :

نصب « تعظيما » از باب اينست كه معفول له است و آندو اسم ديگر نصبشان از جهت اينست كه معطوف بآن مى‌باشند .

قوله : فيما ذكر له من الوصف :

مقصود از وصف مذكور صفت رسالت است كه مصنف در عبارت « على من ارسله » بآن اشاره نمود .

قوله : منه الّا اليه :

ضمير در « منه » به « الوصف » و در « اليه » به پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم راجعست .

قوله : و اختار من بين الصفات هذه :

ضمير در « و اختار » بمصنف رجوع كرده و مراد از صفات، صفات كماليه حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بوده و مشار اليه « هذه » رسالت ميباشد .

قوله : لكونها مستلزمة لساير الصفات الكماليّة :

ضمير در « لكونها » به رسالت راجعست و اين عبارت علّت است براى « و اختار » و حاصل مراد محشّى ( ره ) از و اختار تا پايان عبارت‌

آثار الباقية في شرح الحاشية، ص