آثار الباقية في شرح الحاشية - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٩ - فى المنطق مقدمه

حاشيه : قوله : مقدمة :

اى هذه مقدّمة يتبيّن فيها امور ثلاثة : رسم المنطق و بيان الحاجة اليه و موضوعه .

و هى مأخوذة من مقدمة الجيش و المراد منها هيهنا انكان الكتاب عبارة عن الالفاظ و العبارات فالمقدمة كانت طائفة من الكلام قدّمت امام المقصود لارتباط المقصود بها و نفعها فيه و انكان عبارة عن المعانى فالمراد من المقدمة طائفة من المعانى يوجب الاطّلاع عليها بصيرة فى الشّروع و تجويز الاحتمالات الاخر فى الكتاب يستدعى جوازها فى المقدمة الّتى هى جزئه لكن القوم لم يزيدوا على الالفاظ و المعانى فى هذا الباب شيئا .

ترجمه : كلمه « مقدمة » در عبارت مصنّف بتقدير « هذه مقدمة » است يعنى اين مقدمه در آن سه امر روشن و واضح ميشود : تعريف علم منطق، و شرح نياز بآن و موضوعش .

و اينكلم از « مقدمة الجيش » يعنى مقدمه و طليعه لشگر اخذ شده است و در صورتيكه مقصود از كتاب در اينجا الفاظ و عبارات باشد مراد از آن پاره‌اى از كلام است كه بملاحظه ارتباط مطالب كتاب با آن و نفعش در كتاب در ابتداء و پيش از شروع در مقصود ذكر شده است و اگر مراد از كتاب معانى باشد پس منظور از مقدمه شطرى از معانى است كه اطّلاع بر آنها باعث بينائى در شروع ميباشد .

و امكان احتمالات ديگر در كتاب كه ذكر شد مستدعى است كه آنها را در مقدّمه نيز كه جزء كتاب است احتمال داد ولى حضرات در اينجا ( در مقدمه ) تنها همين دو احتمال ( الفاظ و معانى ) را در مقدمه ذكر نموده و بر آن چيزى اضافه نكرده‌اند .

آثار الباقية في شرح الحاشية، ص