تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٠ - تفسير صيحههاى رستاخيز!

(دميدن در صور) جان مى‌گيرند و زنده مى‌شوند، نه مرگ آنها براى خدا مشكلى دارد، و نه احياى آنها، درست همانند شيپورى كه براى جمع شدن و آماده باش لشكر زده مى‌شود، و در يك لحظه، همه از خواب برمى‌خيزند، و از خيمه‌ها بيرون مى‌دوند، و در صف حاضر مى‌شوند، زنده كردن مردگان نيز براى خدا همين گونه ساده و سريع است!" اجداث" جمع" جدث" (بر وزن قفس) به معنى قبر است، اين تعبير به خوبى نشان مى‌دهد كه معاد علاوه بر جنبه روحانى جنبه جسمانى نيز دارد، و از همان مواد قبلى جسم جديد ساخته و پرداخته مى‌شود.

تعبير به" نفخ" (دميده شد) به صورت فعل ماضى به خاطر آنست كه عرب معمولا مسائل مسلم آينده را به صورت فعل ماضى بيان مى‌كند، اشاره به اينكه هيچگونه شك و ترديدى در آن راه ندارد گويى قبلا رخ داده است.

" ينسلون" از ماده" نسل" (بر وزن فصل) به معنى راه رفتن سريع است راغب در مفردات مى‌گويد اين كلمه در اصل به معنى جدا شدن از چيزى است، و اينكه به فرزندان انسان" نسل" گفته مى‌شود به خاطر آنست كه از پدر و مادر جدا شده‌اند، (بنا بر اين هنگامى كه انسان با سرعت دور مى‌شود و جدا مى‌گردد اين تعبير در آن به كار مى‌رود).

تعبير به" ربهم" (پروردگارشان) گويا اشاره به اين است كه ربوبيت و مالكيت و تربيت خداوند ايجاب مى‌كند كه حساب و كتاب و معادى در كار باشد.

به هر حال از آيات قرآن به خوبى استفاده مى‌شود كه پايان اين جهان و آغاز جهان ديگر هر دو با يك جنبش انقلابى و ناگهانى صورت مى‌گيرد، و از هر كدام از آنها به" نفخه صور" (دميدن در شيپور) تعبير شده است كه شرح كامل آن به خواست خداوند در سوره" زمر" ذيل آيه ٦٨ خواهد آمد.