تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٠ - تفسير سرگذشت" اصحاب القريه" براى آنها عبرتى است

تكيه بر اين سرگذشت در قلب اين سوره كه خود قلب قرآن است به خاطر شباهت تمامى است كه با موقعيت مسلمانان آن روز دارد.

نخست مى‌فرمايد:" براى آنها اصحاب قريه را مثال بزن هنگامى كه فرستادگان خدا به سوى آنها آمدند" (وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ‌) [١]" قريه" در اصل نام براى محلى است كه مردم در آن جمع مى‌شوند، و گاهى به خود انسانها نيز" قريه" گفته مى‌شود، بنا بر اين مفهوم گسترده‌اى دارد كه هم شهرها را شامل مى‌گردد و هم روستاها را، هر چند در زبان فارسى معمولى تنها به روستا اطلاق مى‌شود، ولى در لغت عرب و در قرآن مجيد كرارا به شهرهاى مهم و عمده مانند" مصر" و" مكه" و امثال آن اطلاق شده است.

در اينكه اين شهر كداميك از شهرها بوده است معروف و مشهور در ميان مفسران اين است كه" انطاكيه" از شهرهاى شامات بوده است، و اين شهر يكى از شهرهاى بسيار معروف روم قديم بوده، و هم اكنون از نظر جغرافيايى جزء قلمرو كشور تركيه است كه شرح بيشتر در باره آن را در نكات بيان خواهيم كرد.

به هر حال از آيات اين سوره به خوبى بر مى‌آيد كه اهل اين شهر بت‌پرست بودند و اين رسولان براى دعوت آنها به سوى توحيد و مبارزه با شرك آمده بودند.

[١] بعضى معتقدند" اصحاب القريه" مفعول اول" اضرب" و" مثلا" مفعول دوم آنست كه مقدم بر مفعول اول شده است و بعضى آن را بدل از" مثلا" گرفته‌اند، ولى احتمال اول مناسبتر به نظر مى‌رسد.