تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٠ - روزى كه زبان از كار مىافتد و اعضاء گواهى مىدهند!

بر يكديگر پيشى بگيرند اما چگونه مى‌توانند ببينند؟! ٦٧- و اگر بخواهيم آنها را در جاى خود مسخ مى‌كنيم (و به مجسمه‌هايى بى روح مبدل مى‌سازيم) تا نتوانند راه خود را ادامه دهند يا به عقب برگردند.

٦٨- هر كس را كه طول عمر دهيم در آفرينش واژگونه مى‌كنيم (و به ناتوانى كودكى باز مى‌گردانيم) آيا انديشه نمى‌كنند؟

تفسير:

روزى كه زبان از كار مى‌افتد و اعضاء گواهى مى‌دهند!

آيات گذشته بخشى از سرزنشهاى خداوند و گفتگوهاى او را به مجرمان در قيامت بازگو كرد، آيات مورد بحث همين معنى را در بخش ديگرى ادامه مى‌دهد.

آرى در آن روز در حالى كه آتش سوزان و شعله‌ور جهنم در برابر ديدگان مجرمان قرار گرفته به آن اشاره كرده خطاب به مجرمان مى‌گويد:" اين همان دوزخى است كه به شما وعده داده مى‌شد"! (هذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ‌)

*** پيامبران الهى يكى بعد از ديگرى آمدند و شما را از چنين روز و چنين آتشى بر حذر داشتند، ولى شما همه را به شوخى و مسخره گرفتيد.

" امروز در آن وارد شويد، و با آتش سوزان آن بسوزيد كه اين جزاى كفرى است كه داشتيد" (اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ‌) [١]

*** سپس به گواهان روز قيامت اشاره مى‌كند، گواهانى كه جزء پيكر خود انسانند و جايى براى انكار سخنان آنها نيست، مى‌فرمايد:" امروز بر دهان آنها مهر

---

[١]" اصلوا" از ماده" صلى" به معنى آتش افروختن يا به آتش سوختن، و بريان كردن، يا وارد در آتش گشتن و ملازم آن بودن است.