تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣ - عالمان دعوت تو را حق مى دانند

اين بخاطر آنست كه در زندگى مشكلات و حوادثى وجود دارد كه بدون ايمان به آخرت انسان نمى‌تواند آنها را تحمل كند.

به راستى اگر زندگى محدود به همين چند روز عمر دنيا بود تصور مرگ براى هر انسانى كابوس وحشتناكى مى‌باشد، به همين دليل منكران معاد هميشه در يك نوع نگرانى جانكاه و عذاب اليم به سر مى‌برند، در حالى كه مؤمنان به معاد مرگ را دريچه‌اى به سوى جهان بقا، و وسيله‌اى براى شكسته شدن قفس و آزادى از اين زندان مى‌شمرند.

آرى ايمان به معاد به انسان آرامش مى‌بخشد، مشكلات را قابل تحمل مى‌كند، و ايثار و فداكارى و جانبازى را براى بشر آسان مى‌سازد.

اصولا آنها كه معاد را دليل بر دروغگويى يا جنون مى‌شمردند بر اثر كفر و جهلشان گرفتار عذاب تاريك بينى و گمراهى دور و درازى بودند.

گرچه بعضى از مفسران اين عذاب را اشاره به عذاب آخرت دانسته‌اند ولى ظاهر آيه نشان مى‌دهد كه آنها هم اكنون در اين جهان در عذاب و ضلال گرفتارند.

اين آسمان با عظمت با اينهمه عجائب، با اين همه اختران ثابت و سيار و نظاماتى كه حاكم بر آن است، و همچنين اين زمين با تمام شگفتيها و انواع موجودات زنده و بركات و مواهبش، گوياترين دليل بر قدرت آفريدگار است.

آيا كسى كه قدرت بر اين همه امور دارد از باز گرداندن انسان بعد از