تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٧ - تفسير از باطل كارى ساخته نيست!

بر مى‌دارد و هيچكس را قدرت مقابله با آن نيست، و به اين ترتيب تهديدى است براى مخالفان كه به مقابله با قرآن بر نخيزند، و بدانند حقانيت قرآن آنها را در هم مى‌كوبد.

و در اين صورت شبيه مطلبى است كه در آيه ١٨ سوره انبياء آمده‌ بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ‌:" ما حق را بر سر باطل مى‌كوبيم تا آن را نابود و هلاك سازد، و باطل محو و نابود مى‌شود.

اين احتمال نيز داده شده است كه منظور از تعبير به" قذف" در اينجا نفوذ حقانيت قرآن در نقاط دور و نزديك جهان است و اشاره به اينكه سرانجام، اين وحى آسمانى جهانگير خواهد شد و همه جا را با نور خود روشن مى‌سازد.

*** سپس براى تاكيد بيشتر مى‌افزايد:" بگو حق آمد و از باطل در برابر آن كارى ساخته نيست نه كار تازه‌اى مى‌تواند انجام دهد و نه برنامه گذشته را تجديد كند" (قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ ما يُبْدِئُ الْباطِلُ وَ ما يُعِيدُ) [١] و به اين ترتيب در برابر حق هيچگونه نقشى نخواهد داشت، نه يك نقش جديد و آغازگر و نه يك نقش تكرارى چرا كه نقشه‌هايش نقش بر آب است و درست به همين دليل نمى‌تواند نور حق را بپوشاند و اثر آن را از خاطره‌ها بزدايد.

گرچه بعضى از مفسران خواسته‌اند" حق" و" باطل" را در اين آيه در مصداقهاى محدودى محصور كنند، ولى پيداست كه مفهوم آن دو وسيع و گسترده است، قرآن، وحى الهى، و تعليمات اسلام، همه در مفهوم" حق"

---

[١]" يبدء" از ماده" ابداء" به معنى ايجاد كردن ابتدايى است، و" يعيد" از ماده" اعاده" به معنى تكرار است، باطل فاعل آن است، و مفعول آن محذوف مى‌باشد، و تقدير چنين است: ما يبدء الباطل شيئا و ما يعيد شيئا.