تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٩ - ترجمه

[سوره فاطر (٣٥): آيات ١٥ تا ١٨]

يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ (١٥) إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ (١٦) وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ (١٧) وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌ وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلى‌ حِمْلِها لا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْ‌ءٌ وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى‌ إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ مَنْ تَزَكَّى فَإِنَّما يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ (١٨)

تفسير نمونه ؛ ج‌١٨ ؛ ص٢١٩

ترجمه:

١٥- اى مردم! شما (همگى) نيازمندان به خدا هستيد، تنها خداوند است كه بى‌نياز و شايسته هر گونه حمد و ستايش است.

١٦- اگر بخواهد شما را مى‌برد و خلق جديدى مى‌آورد.

١٧- و اين براى خداوند غير ممكن (و مشكل) نيست.

١٨- هيچ گنهكارى بار گناه ديگرى را بر دوش نمى‌كشد، و اگر شخص" سنگين بارى" ديگرى را براى حمل گناه خود بخواند چيزى از آن را بر دوش نخواهد گرفت، هر چند از نزديكان او باشد، تو فقط كسانى را انذار مى‌كنى كه از پروردگار خود در پنهانى مى‌ترسند، و نماز را بر پا مى‌دارند، و هر كس پاكى (و تقوى)