تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٠ - تفسير اگر كور دلان ايمان نياورند عجب نيست

تنها تو نيستى كه با داشتن معجزات و كتاب آسمانى مورد تكذيب اين قوم جاهل قرار گرفته‌اى، پيامبران پيشين نيز با اين مشكل دست به گريبان بودند بنا بر اين غمگين مباش و محكم در مسير خود گام بردار، و بدان آنها كه بايد بپذيرند مى‌پذيرند.

در اينكه فرق ميان" بينات" و" زبر" و" كتاب منير" چيست؟ مفسران نظرات مختلفى اظهار داشته‌اند كه از همه روشن‌تر دو تفسير زير است:

١-" بينات" به معنى دلائل روشن و معجزاتى است كه حقانيت پيامبر را به ثبوت مى‌رساند، اما" زبر" جمع" زبور" به معنى كتابهايى است كه خط آنها با استحكام نوشته شده (همچون نوشته بر سنگ و مانند آن) كه در اينجا كنايه از استحكام مطالب آن است‌ [١] و به هر حال اشاره به كتابهايى است كه قبل از موسى ع نازل شده، در حالى كه كتاب منير اشاره به كتاب موسى و كتب آسمانى ديگرى است كه بعد از آن نازل گرديده (زيرا در قرآن مجيد در سوره مائده آيه ٤٤ و ٤٦ از تورات و انجيل به عنوان هدايت و نور ياد شده، و در آيه ١٥ همان سوره تعبير به نور در مورد قرآن مجيد نيز آمده است.

٢- منظور از" زبر" آن قسمت از كتب انبيا است كه تنها محتوى پند و اندرز و نصيحت و مناجات بوده (مانند زبور داود) و اما" كتاب منير" آن دسته از كتابهاى آسمانى است كه داراى احكام و قوانين و دستورات مختلف اجتماعى و فردى است مانند تورات و انجيل و قرآن و اين تفسير مناسبتر به نظر مى‌رسد.

[١] راغب در مفردات مى‌گويد زبرت الكتاب كتبته كتابة عظيمه و كل كتاب غليظ الكتابه يقال له زبور (مفردات ماده زبر).