تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٤ - تفسير تو مبعوث براى همه جهانيان هستى!

هستند پيامبران نيز داراى مقام" بشارت" و" انذار" بوده‌اند، تا اين هر دو غريزه را بسيج كنند و به حركت در آورند، ولى اكثريت غافل و بيخبر بى آنكه توجه به سرنوشت خويش داشته باشد به مقابله با آنها برمى‌خاستند و اين مواهب عظيم الهى را انكار مى‌كردند.

*** از آنجا كه در آيات قبل به اين معنى اشاره شده بود كه خداوند همه مردم را در روز رستاخيز جمع كرده و ميان آنها داورى مى‌كند، در آيه بعد سؤالى از ناحيه منكران معاد به اين صورت نقل مى‌كند:" آنها مى‌گويند: اگر راست مى‌گوئيد اين وعده رستاخيز در چه زمانى است"؟! (وَ يَقُولُونَ مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ‌).

اين سؤال را بارها منكران معاد از پيامبر اسلام ص يا سائر پيامبران مى‌كردند كه گاه براى درك مطلب بود، و شايد غالبا از روى استهزاء كه آخر اين قيامتى كه شما مرتبا روى آن تكيه مى‌كنيد اگر راست مى‌گوئيد كى خواهد آمد؟

اشاره به اينكه آدم راستگو بايد تمام جزئيات مطلبى را كه خبر مى‌دهد بداند، از كم و كيف و زمان و مكان آن آگاه باشد.

*** ولى قرآن همواره از پاسخ صريح به اين مطلب و تعيين زمان وقوع رستاخيز خود دارى مى‌كند و تاكيد مى‌كند اين از امورى است كه علم آن مخصوص خدا است، واحدى جز او از آن آگاه نيست.

لذا در آيه بعد همين معنى را با عبارت ديگرى بازگو كرده مى‌فرمايد:

" بگو وعده شما روزى خواهد بود كه نه ساعتى از آن تاخير خواهيد كرد، و نه ساعتى بر آن پيشى خواهيد گرفت" (قُلْ لَكُمْ مِيعادُ يَوْمٍ لا تَسْتَأْخِرُونَ عَنْهُ‌