تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٦ - تفسير حركت كشتيها در درياها نيز آيتى است

آيه بعد براى روشنتر ساختن اين نعمت بزرگ حالتى را كه از دگرگون شدن اين نعمت به وجود مى‌آيد بيان مى‌كند مى‌گويد:" اگر بخواهيم آنها را غرق مى‌كنيم، آن چنان كه نه فريادرسى داشته باشند، و نه كسى كه آنها را از دريا بگيرد" (وَ إِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَرِيخَ لَهُمْ وَ لا هُمْ يُنْقَذُونَ‌).

به يك موج عظيم فرمان مى‌دهيم كشتى آنها را واژگون كند! يا به يك گرداب ماموريت مى‌دهيم آنها را در كام خود فرو بلعد! يا به يك طوفان دستور مى‌دهيم آنها را مانند يك پر كاه بردارد و در وسط امواج پرتاب كند! و اگر بخواهيم خاصيت آب و كشتى و نظم وزش باد و آرامش دريا را بر هم مى‌زنيم تا همه چيز آنها به هم ريزد، اين مائيم كه اين نظام را تداوم مى‌بخشيم، تا آنها بهره گيرند، و اگر گهگاه حوادثى از اين قبيل مى‌فرستيم براى اين است كه از روى آن اهميت نعمتى را كه در آن غرقند بدانند.

" صريخ" از ماده" صراخ" به معنى فريادرس است.

و" ينقذون" از ماده" انقاذ" به معنى بر گرفتن و نجات دادن است.

آرى با هيچ وسيله‌اى آنها نمى‌توانند نجات يابند جز اينكه نسيم رحمت ما بوزد و لطف ما به يارى آنها بشتابد.

" حين" به معنى وقت، در آيه فوق اشاره به پايان زندگى انسان و اجل او است و بعضى آن را به پايان جهان تفسير كرده‌اند.

آرى آنها كه بر كشتى سوار شده‌اند (اعم از كشتيهاى بادبانى كوچك قديم‌