تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٨ - تفسير بهشتيان غرق در مواهب مادى و معنوى

اختيار آنها خواهد بود" (لَهُمْ فِيها فاكِهَةٌ وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ‌).

از آيات ديگر قرآن به خوبى استفاده مى‌شود كه غذاى بهشتيان تنها ميوه نيست، ولى تعبير آيه فوق نشان مى‌دهد كه ميوه آن هم ميوه‌هاى مخصوصى كه با ميوه‌هاى اين جهان بسيار متفاوت است برترين غذاى بهشتى است، و حتى در اين جهان نيز ميوه به گواهى غذاشناسان بهترين و مناسبترين غذا براى انسان است.

" يدعون" از ماده" دعايه" به معنى طلب است، يعنى هر چه طلب كنند و تمنا نمايند براى آنها حاصل است، و آرزويى در دل ندارند كه انجام نشدنى باشد.

مرحوم طبرسى در" مجمع البيان" مى‌گويد: عرب اين تعبير را در مورد" تمنى" به كار مى‌برد، مى‌گويد: ادع على ما شئت يعنى:" هر چه مى‌خواهى از من بخواه و تمنا كن".

و به اين ترتيب آنچه امروز در فكر انسان بگنجد و آنچه از فكر او خطور نكند از انواع مواهب و نعمتها در آنجا آماده و مهياست، و پذيرايى خداوند از ميهمانان خود در بالاترين سطح ممكن انجام مى‌شود.

*** اما مهمتر از همه همان مواهب معنوى است كه در آخرين آيه مورد بحث به آن اشاره كرده، مى‌فرمايد:" براى آنها سلام و تهنيت الهى است، اين سخنى است از ناحيه پروردگار رحيم و مهربان آنها" (سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ‌) [١] اين نداى روح‌افزا و نشاط بخش و مملو از مهر و محبت او چنان روح انسان را در خود غرق مى‌كند، و به او لذت و شادى و معنويت مى‌بخشد، كه با هيچ نعمتى برابر نيست، آرى شنيدن نداى محبوب، ندايى آميخته با محبت، و آكنده‌

---

[١] در باره محل اعراب" قولا" در ميان مفسران گفتگوست، و مناسبتر از همه آنست كه گفته شود" مفعول مطلق" براى فعل محذوفى است و در تقدير" يقول قولا" بوده.