تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩١ - ٣- نظام نور و ظلمت در زندگى بشر

پيش از اين گفته‌ايم كه نور لطيفترين و پربركت‌ترين موجودات جهان ماده است، نه تنها روشنايى و زندگى ما كه هر حركت و جنبشى بستگى به نور آفتاب دارد، نزول قطرات باران، نمو گياهان، شكفتن غنچه‌ها، رسيدن ميوه‌ها، زمزمه جويبارها، رنگين شدن سفره انسانها از انواع مواد غذايى، حتى حركت چرخهاى عظيم كارخانه‌ها، و توليد برق و انواع محصولات صنعتى بازگشت به اين منبع بزرگ انرژى يعنى نور آفتاب مى‌كند.

خلاصه اينكه تمام انرژيهاى روى كره زمين (جز انرژى ناشى از شكستن هسته اتمها) همه از نور آفتاب مدد مى‌گيرد كه اگر او نبود همه جا خاموش و بى‌روح، بى‌نور و بى‌حركت و مرده بود.

تاريكى شب با اينكه بوى مرگ و فنا مى‌دهد از نظر تعديل نور آفتاب و تاثير عميق آن در آرامش جسم و جان و جلوگيرى از خطرات تابش يك نواخت نور خورشيد نيز يك امر حياتى براى انسانها محسوب مى‌شود، كه اگر تناوب شب و روز نبود حرارت در كره زمين آن چنان بالا مى‌رفت كه همه چيز را آتش مى‌زد، چنان كه در كره ماه كه شبها و روزهاى طولانى دارد (هر كدام به اندازه پانزده شبانه روز كره زمين است) روزهايش گرمايى كشنده، و شبهايش سرمايى نابود كننده دارد.

بنا بر اين هر يك از اين دو (نور و ظلمت) آيتى است عظيم از آيات الهى.

از اين گذشته نظم بسيار دقيقى كه بر اين دو حاكم است به وجود آورنده تاريخ منظم زندگى انسانهاست، تاريخى كه اگر نبود روابط اجتماعى به هم مى‌ريخت، و زندگى براى انسان بسيار مشكل مى‌شد، از اين نظر نيز اين دو از آيات الهى هستند.

جالب اينكه قرآن در اين آيات مى‌گويد:" شب از روز پيشى نمى‌گيرد" اين تعبير نشان مى‌دهد كه روز قبل از شب آفريده شده، و شب به دنبال آنست‌