تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٨ - چه كسانى انذار تو را مىپذيرند؟

[سوره يس (٣٦): آيات ١١ تا ١٢]

إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ (١١) إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى‌ وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ (١٢)

ترجمه:

١١- تو تنها كسى را انذار مى‌كنى كه از اين يادآورى الهى پيروى كند، و از خداوند رحمان در پنهان بترسد، چنين كسى را به آمرزش و پاداش پر ارزش بشارت ده! ١٢- ما مردگان را زنده مى‌كنيم، و آنچه را از پيش فرستاده‌اند و تمام آثار آنها را مى‌نويسيم، و همه چيز را در" كتاب" احصا كرده‌ايم.

تفسير:

چه كسانى انذار تو را مى‌پذيرند؟

در آيات گذشته سخن از گروهى در ميان بود كه به هيچوجه آمادگى پذيرش انذارهاى الهى را ندارند و انذار و عدم انذار در برابر آنها يكسان است، اما آيات مورد بحث از گروه ديگرى كه درست در نقطه مقابل آنها قرار گرفته‌اند سخن مى‌گويد، تا با مقايسه با يكديگر- همانگونه كه روش قرآن در بحث است- مساله روشنتر شود.

مى‌فرمايد" تو تنها كسى را انذار مى‌كنى كه از" ذكر" پيروى كند، و از خداوند رحمن در پنهان بترسد" (إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ‌