الامر بالمعروف و النهی عن المنکر و اعلاها و اتقنها و اشدها تأثیرا خصوصا بالنسبة الی رؤساء الدین هو ان یلبس رداء المعروف واجبه و مندوبه و ینزع رداء المنکر محرمه و مکروهه ، و یستکمل نفسه بالاخلاق الکریمة ، و ینزهها عن الاخلاق الذمیمة " . یعنی آری ، از بزرگترین امر به معروف و نهی از منکرها و بالاترین آنها و پایه دارترین آنها و مؤثرترین آنها خصوصا نسبت به زعماء دینی ( که‌ مردم به آنها و عمل آنها می‌نگرند ) اینست که عملا جامه کار نیک بپوشد و در کارهای خیر ، چه واجب و چه مستحب عملا پیشقدم باشد ، جامه زشتکاری را از اندام خود دور کند ، نفس خویش را به اخلاق عالی تکمیل کند و اخلاق‌ زشت را از خود دور نگهدارد . بعد می‌فرماید : فان ذلک منه سبب تام لفعل‌ الناس المعروف و نزعهم المنکر ، خصوصا اذا اکمل ذلک بالمواعظ الحسنة المرغبة و المرهبه ، فان لکل مقام مقالا ، و لکل داء دواء ، و طب النفوس‌ و العقول اشد من طب الابدان . یعنی امر به معروف و نهی از منکر از طریق‌ حسن عمل ، سبب مؤثر و کاملی است و ممکن نیست بی‌اثر بماند ، خصوصا اگر به پند و اندرزهای خوب زبانی ضمیمه شود که هر مقامی سخنی را ایجاب‌ می‌کند و هر دردی دوائی دارد . بهداشت و معالجه روح مردم مشکل‌تر و پرپیچ‌ و خم‌تر ا ست از معالجه بدن آنها . در آخر ، سخن خود را به این جمله ختم‌ می‌کند : نسال الله التوفیق لهذه المراتب یعنی از خدا مسئلت می‌نمائیم که‌ ما را برای رسیدن به این درجات موفق بدارد . علی ( ع ) می‌فرماید " « من نصب نفسه للناس اماما فلیبدأ بتعلیم نفسه‌ قبل تعلیم غیره و لیکن تادیبه بسیرته قبل تأدیبه بلسانه ، و معلم نفسه و مودبها »