ده گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٦
چنگ نمیآید . معالاسف ما در حالی هستیم که روزبروز فرصتها را از دست میدهیم . مادی مسلکها در کشور ما ، یا آن دسته گمراهی که نام مذهب روی مسلک خودشان گذاشتهاند چقدر هوشیارند که پستها و سنگرهای اجتماعی را از دست ما میگیرند و مرتبا اینجا و آنجا را از دست ما میگیرند ، مراکز حساس را میگیرند و به هدف خودشان میرسند و ما نشستهایم و دلخوشیم دائما بگوئیم این کار را نکن ، آن کار را نکن ، هی ترمز ، ترمز ، ترمز . این جمله : « و توقیفهم علی ما اراد من مصلحة دینهم و دنیاهم » که منظور این است : مردم را به مصالح دین و دنیای آنها آگاه کنیم همانطوری که عرض کردم دو شرط دارد : علم و اخلاص . علم و اطلاع هم در دو قسمت ، هم درباره خود دین که واقعا اسلام شناس باشد و هم درباره اوضاع دنیا و جریانهای اجتماعی و سیر و تحولی که طبعا در عالم هست .
اخلاص
اما اخلاص : حاجی نوری علیه الرحمه کتابی نوشتهاند به نام " لؤ لؤ و مرجان " که من اسم این کتاب را شنیده بودم و تا امسال نخوانده بودم . این کتاب راجع به مرثیه خوانها و مرثیه خوانی است ، مربوط به وعظ و واعظ و خطبه و خطیب نیست . ایشان در آن کتاب دو موضوع را شرط اول مرثیه خوانی ذکر میکنند : یکی اخلاص نیت ، دیگری صدق و راستگوئی ، و در اطراف هر دو مطلب بسیار عالی بحث میکنند . انصاف