ده گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٦
توجه پیدا کنند که خودشان سواد پیدا کنند و تا حدی که مقدور است خودشان و فرزندانشان با سواد و عالم شوند ، توجهشان معطوف شد به اینکه اجر و فضیلت را در احترام و خضوع نسبت به علماء کسب کنند . نتیجه همین شد که هست . این مطلب تا اندازهای درست است ، زیرا هر چند علماء و محققین اسلامی همچو تحریفی را مرتکب نشدهاند ولی در نوشتههای سطحی و سادهای که به دست مردم هم رسیده ، و در منابر و مواعظ معمولی ، منطق همان بوده . اتفاقا سر و کار مردم با همین نوشتهها و همین منابر و مواعظ بوده نه گفتار فلان محقق که در فلان کتاب علمی خود از این موضوع بحث کرده است . در بیانات برخی علماء اسلامی هم اگر چه آن انحراف که ذکر شد نیست ولی یک نوع جمود و انحراف دیگری کم و بیش دیده میشود که البته آن هم در کند کردن تیغ فرمانهای اسلام درباره علم تأثیر داشته ، و آن انحراف اینست که هر دسته و طبقه و صنفی از علماء اسلام ، محکم چسبیدهاند که مقصود رسول اکرم ( ص ) از آن علمی که فرموده " فریضه " است همان علمی است که ما داریم .
کدام علم ؟
اخیرا در کتاب " محجة البیضاء " مرحوم فیض به کلام جامعی در این زمینه برخوردم که علیالظاهر ایشان هم این کلام را از غزالی نقل کردهاند . غزالی میگوید علماء اسلام در تفسیر این حدیث تقریبا بیست فرقه شدهاند و هر فرقهای اهل هر علم و فنی بودهاند گفتهاند مقصود این