ده گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٢

واقع و حقیقت باشد ، شما به آن کسی که علم و حکمت را از او فرا می‌گیرید کار نداشته باشید .
بلی یک وقت هست که آدمی در درست بودن و صحیح بودن مطلب تردید دارد . در اینگونه موارد کسانی که اهل تشخیص نیستند نباید به سخن هرکس گوش‌ کنند ، باید دقت کنند که تحت تأثیر و تلقین چه کسی هستند . اگر در این‌ جهت دقت نکنند بسا هست که از آن راه گمراه شوند . ولی یک وقت هست‌ که معلوم است که حرف طرف درست است ، مثلا واقعا یک کشف علمی در طب‌ ، یا در طبیعی ، یا غیر اینها ، مسلم است که درست است . می‌فرماید در این صورت بروید یاد بگیرید . در احادیث ما از زبان حضرت مسیح عیسی بن‌ مریم ( ع ) نقل شده که فرمود : « خذوا الحق من اهل الباطل و لا تأخذوا الباطل من اهل الحق ، کونوا نقاد الکلام » [١] . یعنی حق را بگیرید و بپذیرید ولو از اهل باطل ، اما باطل را هرگز نگیرید و نپذیرید ولو از اهل‌ حق . خودتان صراف سخن و سخن‌شناس باشید .
به هر حال این سلسله احادیث ، قید و محدودیت را درباب علم از لحاظ صرف ارتباط ، یعنی از لحاظ کسانی که یک نفر مسلمان علم خود را از آنها فرا می‌گیرد برداشته است . زیرا ممکن است یک وظیفه‌ای از این نظر محدود باشد . مثلا نماز جماعت را باید به یک نفر اقتداء کرد ، اما شرط دارد ، شرطش این است که مسلمان باشد ، مؤمن باشد ، عادل باشد . اما در تعلیم و تعلم هیچیک از این شرطها منظور نشده .