ده گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٨
بیرونق و برکت نمیشد " [١] .
به هر حال کتاب بسیار خوبی است در موضوع خودش ، و من تعجب میکنم که
چرا این کتاب آنطور که شایسته است معروف و رائج نشده است . در این
کتاب دو شرط ذکر میکند : اخلاص و صدق . درباره هر دو خوب بحث میکند ،
مخصوصا راجع به صدق و راستی ، و درباره انواع و اقسام دروغ خیلی خوب بسط
میدهد و میرساند که این مرد چه اندازه به اخبار و احادیث احاطه داشته .
من تاکنون در جائی ندیدهام درباره این موضوع به این تفصیل بحث شده باشد
.
ایشان درباره اخلاص که بحث کردهاند موضوع اجرت و پول گرفتن را پیش
کشیدهاند . اخلاص یعنی اینکه عمل فقط برای خدا باشد و اغراض دیگری وارد
نشود . حالا برای غیر خدا باشد چند جور است . یک جورش اینست که برای
پول باشد . جورهای دیگر هم هست . من جورهای دیگرش را ذکر میکنم .
و به نظر من امروز اهمیت اینها از اهمیت مسئله اجرت و پول خیلی
بیشتر است ، خطرش بسیار زیادتر است .
دلالی شخصیتها
یکی از اینها اینکه کسی که روی کرسی خطابه ، روی کرسی حسین بن علی قرار میگیرد ، به جای اینکه هادی دین و مبلغ دین باشد دلال شخصیتها باشد ، منبر را وسیله دلالی برای شخصیتها قرار دهد .[١] عین عبارت حاجی نوری است در مقدمه کتاب " لؤلؤ و مرجان " .