امام باقر وامام صادق و امام کاظم توصیه می‌کردند و کمیت‌ها و دعبل‌ خزاعی‌ها به وجود می‌آمد و آثاری بر مرثیه گوئیهای آنها مترتب بود . نباید کاری کرد که احساسات مردم در این زمینه خاموش شود ، باید تندتر و تیزتر کرد ، باید کاری کرد که احساسات مردم و عشق و علاقه مردم نسبت به حق‌ تیزتر شود و نسبت به باطل مطلقا احساسات نفرت‌آمیز داشته باشند . مبارزه حق و باطل همیشه در دنیا بوده و هست . موسی و فرعون همیشه در دنیا هست ، ابراهیم و نمرود همیشه در دنیا هست ، محمد و ابوجهل همیشه‌ در دنیا هست . علی و معاویه همیشه در دنیا هست ، حسین و یزید همیشه در دنیا هست . منظور این نیست که همیشه در دنیا اشخاصی به مقام و درجه‌ ابراهیم و موسی و عیسی و محمد و علی و حسین هستند . مقصود اینست که‌ همیشه حق و باطل در برابر یکدیگر هستند ، جامعه همیشه بر سر دو راهی حق و باطل است . این جنبه اول و قسمت اول یعنی مرثیه خوانی و روضه خوانی .

ضرورت اصلاح امر به معروف‌ها

اما قسمت دوم یعنی ارشاد و هدایت و امر به معروف و نهی از منکر . در اینجا باید چه کرد و چگونه عمل کرد ؟ به نظر من باید به همان دستوری که درباره خطابه جمعه رسیده و دیشب‌ روایتی در این زمینه از حضرت رضا ( ع ) نقل کردم عمل کرد . بسیار دستور جامعی است . ما که نماز جمعه نداریم که آن دستور را در خطابه جمعه مورد تا استفاده قرار دهیم ، پس لااقل در همین منابر و خطابه‌ها که از برکت‌ حسین بن علی ( ع ) بپاست به آن دستور عمل کنیم .