چرخ بدهد حرام است ، زیرا لباس شهرت می‌شود و لباس شهرت حرام است . در اینجا جمود اخباریگری حکم می‌کند که بگوئیم در متن این حدیث دستور تحت الحنک انداختن رسیده و دیگر فضولی است که ما در اطراف آن حرف‌ بزنیم و نظر بدهیم و اجتهاد کنیم . ولی فکر اجتهادی می‌گوید ما دو دستور داریم : یکی دستور احتراز از اشعار مشرکین که روح مضمون این حدیث است ، و یکی دستور ترک لباس شهرت . در ایامی که آن شعار در دنیا موجود بوده‌ و مسلمانها از آن شعار احتراز می‌کرده‌اند ، بر همه واجب بوده که تحت‌ الحنک بیندازند ، ولی امروز که آن موضوع از بین رفته و از شعار بودن‌ خارج شده و در عمل هیچکس تحت الحنک نمی‌اندازد ، اگر کسی این کار را بکند مصداق لباس شهرت است و حرام است . این یک نمونه بود که خواستم‌ عرض کنم . امثال این زیاد است . از وحید بهبهانی نقل شده که فرمود یک وقت هلال ماه شوال به تواتر ثابت شد . اینقدر افرادی آمدند و گفتند ما ماه را دیدیم که برای من یقین‌ حاصل شد . من حکم کردم که امروز عید فطر است . یکی از اخباریین به من‌ اعتراض کرد که تو خودت ندیده‌ای و اشخاص مسلم العدالة هم شهادت‌ نداده‌اند ، چرا حکم کردی ؟ گفتم متواتر است و از تواتر برای من یقین‌ پیدا شد . گفت در کدام حدیث وارد شده که تواتر حجت است ؟ ! ایضا وحید می‌گوید : جمود اخباریها به این حد است که اگر فرضا مریضی‌ رفته باشد پیش یکی از ائمه و آن امام به او فرموده باشد آب سرد بخور ، اخباریها به همه مریضهای دنیا خواهند گفت هر وقت مریض شدید