ده گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٥٨
لسان الذاکرین یا از صدر الواعظین . مقصودشان این است که در کتابی ندیده ، از زبان این و آن شنیده است . داستانها در این زمینه هست و اگر طول نمیکشید بعضی از آنها را امشب برای شما نقل میکردم که چگونه یک دروغ که یک نفر در یک جا جعل کرده به سرعت رواج گرفته و از این به آن رسیده و کم کم از شهری به شهری و از منطقهای به منطقهای رفته است . قضایای تاریخی را باید از کتب معتبر تاریخ و از قول مورخین معتبر نقل کرد . همین " آیتی " یک مورخی است نسبت به تاریخ صدر اسلام . من به جرأت میتوانم بگویم در همه تهران و شاید همه کشور کسی نداریم که به تاریخ صد ساله اول اسلام مثل آیتی احاطه داشته باشد . کسی مثل او نیست که به جزئیات این قسمت از تاریخ احاطه و اطلاع داشته باشد . این مرد بر تمام متون تاریخی این قسمت مسلط است و جزئیاتش را میداند . اگر مثلا از جنگ بدر بپرسید یک یک آدمهایش را میشناسد . حتی گاهی میگوید پدرش کیست مادرش کیست خویش و تبارش کیستند . حرفی که این مرد بگوید سند است . شما مردم تهران عادت نکردهاید که حرف تحقیقی بشنوید ، چه باید کرد ؟ ! ایشان آخرین اثری که تألیف کردهاند و دانشگاه چاپ کرده است کتابی است در تاریخ اندلس به نام " تاریخ اندلس " . کتاب بسیار خوبی است و درباره حادثه اسلامی بزرگی است که ما مسلمانان و بالاخص ایرانیها در موضوع این حادثه خیلی تقصیر کردهایم . این تاریخ را بگیرید و بخوانید . به هر حال باید فلسفه قیام حسینی مکرر در منابر گفته شود ، فلسفه عزاداریها گفته شود ، همان اثر و منظور حاصل شود که امام زینالعابدین و