ده گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١١
آورده ، آن هم کار مفید که مورد رضایت خدا است : « و ان اعمل صالحا
ترضاه ».
دیگر اینکه توجه دارد به نسل آینده و صلاح و اصلاح آن نسل . میگوید :
« و اصلح لی فی ذریتی ».
چهارم : حال توبه و بازگشت از تقصیرها و کوتاهیهائی که در گذشته صورت
گرفته : « انی تبت الیک ».
پنجم : حالت تسلیم به حق و مقرراتی که خداوند در تکوین و یا تشریع
قرار داده ا ست . تخلف از این مقررات است که سبب نابودی و هلاکت
است . « و انی من المسلمین ».
درباره این نسل میفرماید : « اولئک الذین نتقبل عنهم احسن ما عملوا و
نتجاوز عن سیئاتهم فی اصحاب الجنة وعد الصدق الذی کانوا یوعدون »[١] .
در اینجا به صورت جمع ذکر میکند . معلوم است که مقصود یک فرد بالخصوص
نیست . میفرماید اینگونه افراد و اینگونه نسل است که ما اعمال نیکوی
آنها را میپذیریم و از خطاهای آنها میگذریم و از اهل بهشت هستند . وعده
راستی است که به آنها داده میشود .
آیه بعد درباره یک نسل فاسد و منحرف است . میفرماید : « و الذی قال
لوالدیه اف لکما ا تعداننی ان اخرج و قد خلت القرون من قبلی و هما
یستغیثان الله ویلک آمن ان وعد الله حق فیقول ما هذا الا اساطیر الاولین
[٢] . یک نسل مغرور ، یک نسل خام ، یک نسل نپخته ، دو کلمه که به
گوشش رسید دیگر به هیچ چیز پا بند نیست ، خدا را بنده نیست . به پدر و
١ و[٢] آیه ١٦ و . ١٧