این محبت و علاقه ، امر به معروف و نهی از منکر است . لازمه امر به‌ معروف و نهی از منکر ، قیام بندگان است به وظیفه عبادت و خضوع نسبت‌ به پروردگار یعنی نماز ، و قیام به وظیفه کمک و دستگیری از فقرا یعنی‌ زکات ، و بالاخره لازمه امر به معروف و نهی از منکر اطاعت خدا و رسول و زنده شدن همه دستورهای دینی است . لازمه همه اینها این است که رحمتهای‌ بی‌پایان خداوند قادر غالب که کارهای خود را بر سنت حکیمانه اجرا می‌کند شامل حال می‌گردد .
در حدیث است که امام باقر ( ع ) درباره امر به معروف و نهی از منکر می‌فرماید : « بها تقام الفرائض ، و تأمن المذاهب و تحل المکاسب ، و ترد المظالم ، و تعمر الارض ، و ینتصف من الاعداء ، و یستقیم الامر » [١].
یعنی به وسیله این اصل ، سایر دستورها زنده می‌شود ، راهها امن می‌گردد ، کسبها حلال می‌شود ، مظالم به صاحبان اصلی برگردانده می‌شود ، زمین آباد می‌گردد ، از دشمنان انتقام گرفته می‌شود ، کارها رو به راه می‌شود .
وقتی انسان از طرفی به این دستورها و راهنمائیها رجوع می‌کند و از طرفی‌ هم می‌بیند در یک دوره‌هائی کم و بیش مسلمین عمل کرده و استفاده کرده‌اند ، و از طرف دیگر وضع حاضر خودمان را می‌بیند، بی‌نهایت دچار تأسف می‌شود.
من نمی‌گویم که آنچه در گذشته به نام دائره حسبه بوده یک چیز بی‌عیب و نقصی بوده و منظور شارع اسلام را کاملا تأمین می‌کرده . من گذشته را با امروز مقایسه می‌کنم و می‌بینم که چقدر ما عقب رفته‌ایم .
امروز گذشته از اینکه چنین قدرتی به هیچ شکلی برای امر به معروف‌

[١] فروع کافی‌ج ٥ ص . ٥٦