بکنید . آدمی که سر و کارش فقط با چند کتاب معین در یک علم بخصوص مثلا فقه ، ادبیات ، فلسفه و غیره باشد و در کنج مدرسه بسر برد نمی‌تواند بفهمد در جامعه چه می‌گذرد و چه باید کرد . انسان در کنج مدرسه نمی‌تواند مصالح جامعه را تشخیص بدهد . علم و اطلاع به اوضاع جاری و متغیر جهان لازم‌ است . شامه تیز می‌خواهد که حتی حوادثی که در آینده واقع می‌شود از حالا پیش‌بینی کند و جامعه را طوری از آن حادثه عبور دهد که با خطری مواجه‌ نشود . هدایت بدون قدرت پیش‌بینی امکان‌پذیر نیست .

هدایت یعنی چه ؟

هدایت یعنی چه ؟ هدایت یعنی راهنمائی . قافله‌ای در راهی به سوی مقصدی‌ حرکت می‌کند ، از یک نفر می‌پرسند راه فلان مقصد کجا است و او نشان می‌دهد ، می‌گوید از این طرف برو یا از آن طرف . این ، راهنمائی است که فرع بر راه بلدی است . چه کسی می‌تواند راهنمای قافله باشد ؟ کسی که بفهمد قافله‌ چه مسیری دارد و به کجا می‌رود . جامعه مانند قافله‌ای همیشه در حال حرکت‌ است . ما چه بخواهیم و چه نخواهیم این قافله در حرکت است . ما باید بفهمیم که این قافله را چگونه سوق بدهیم ، مانند یک راننده اتومبیل که‌ پشت اتومبیل می‌نشیند و اتومبیل را هدایت می‌کند ، فرمان باید در دستش‌ باشد ، موتور در اختیارش باشد ، یک جا باید ماشین را خاموش کند و متوقف سازد ، جای دیگر برعکس باید گاز بدهند و بر سرعت بیفزاید ، یک‌ جا باید فرمان را بپیچد ، یک جا باید دنده عوض کند و یک جا ترمز کند . همه اینها در هدایت