می‌دهد . پس آن چیزی که زندگی می‌دهد دین است و آن چیزی که زندگی می‌پذیرد افراد بشرند که ما هستیم . پس احیاء فکر دینی یعنی چه ؟ اولا عرض می‌کنم‌ عنوان بحث ما " احیاء فکر دینی " است نه " احیاء دین " . فرض کنید گفتیم : احیاء دین . هیچ منافات نیست که هم دین محیی و زنده کننده ما باشد و هم ما وظیفه داشته باشیم که محیی و زنده کننده دین باشیم . این به‌ اصطلاح دور نیست . در جلسه اول یا دوم که راجع به تقوا صحبت می‌کردم عرض کردم تقوا برای‌ انسان مصونیت است ، تقوا به انسان صیانت می‌دهد ، صائن و حافظ انسان‌ است . در عین حال انسان موظف است که صائن و حافظ تقوا باشد و این دور نیست ، زیرا از دو جنبه است . ما باید از یک نظر حافظ تقوا باشیم ، تقوا از نظر دیگر و جنبه دیگر حافظ ما است . در اینجا هم همینطور است : ما باید محیی دین باشیم و دین هم محیی ما است ، یعنی ما باید زنده نگه داریم مایه زندگی خودمان را ، مثل اینکه‌ آب در حیات جسمانی ما مایه زندگی است ، وسیله زندگی ما است ، ولی ما باید همین آب را سالم و پاک و زنده و عاری از هر نوع عفونت و آلودگی‌ نگه داریم . ما نسبت به آب یک وظیفه داریم ، آب هم در طبع خودش‌ خاصیتی دارد که خدای تبارک و تعالی برای او قرار داده است . به علاوه در تعبیرات خود دین هر دو تا آمده است . هم ذکر شده است که‌ دین محیی شما است مثل همین آیه‌ای که خواندم ، و هم دستورهائی رسیده است‌ تصریحا یا اشاره که شما هم باید محیی دین باشید ، باید دین را زنده نگه‌ دارید ، باید این وظیفه را برای همیشه به عهده داشته باشید و متوجه باشید که باید دین را زنده نگه داشت و نگذاشت که دین