ده گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٣
تاریخ اسلام از هر طبقهای شخصیتهای مبرز داشتهایم : ادباء بزرگ داشتهایم ، حکماء بزرگ داشتهایم ، فقهاء بزرگ داشتهایم ، شعراء بزرگ داشتهایم ، وعاظ و خطباء بزرگ داشتهایم ، و کتاب و نویسندگان بزرگ داشتهایم ، منجمین و ریاضیون بزرگ داشتهایم ، سیاستمداران بزرگ داشتهایم ، صنعتگران و هنرمندان بزرگ داشتهایم ، ولی مصلحین نداشتهایم و از این جهت ما خیلی فقیریم . البته کم و بیش " مصلح " در میان ما ظهور کرده اما نه آن اندازه که انتظار میرود ، با اینکه ما اصلی در اسلام داریم به نام اصل امر به معروف و نهی از منکر . این اصل میبایست مصلحین زیادی به وجود آورده باشد . البته نباید انتظار داشت که به همان اندازه که مثلا ادیب یا حکیم یا فقیه یا منجم و ریاضیدان داشتهایم میبایست مصلح اجتماعی و دینی داشته باشیم . " مصلح " یک نبوغ و شخصیت و عمق نظر و دوراندیشی و گذشت دیگری لازم دارد و قهرا عزیز الوجودتر و قلیل الوجودتر است ، ولی فکر میکنم به همان نسبت هم که بسنجیم باز نداشتهایم . چرا ؟ این سؤالی است که فعلا برای من مقدور نیست که بتوانم جوابی به آن بدهم . اینقدر مصلح نداشتهایم و سخن از اصلاح کمتر شنیدهایم که فکر نمیکنیم این هم یک شأن بزرگی است و شایسته مردان بزرگ است . اگر به ما بگویند امیرالمؤمنین یا سید الشهداء سلام الله علیهما مردی بود حکیم ، همه ، معنای این کلمه را میفهمیم و این را مدحی برای آن حضرت میشماریم . و همچنین است اگر بگویند مردی بود فقیه و عارف به احکام الهی ، یا بگویند مردی بود خطیب و فصیح و بلیغ . ولی اگر بگویند مصلح بود ، چیزی از این کلمه نمیفهمیم و چندان به نظر ما مهم نمیآید ،