شده که « الغیبة ادام کلاب النار » [١] غیبت ، خورش سگهای جهنم است‌ . ما تاکنون هر چه خواسته‌ایم جلو این عمل را بگیریم از راه موعظه و زبان‌ بوده ، در فکر چاره عملی و تدبیر منطقی نبوده‌ایم ، قهرا بلا اثر مانده ، بعد بجای آنکه خودمان و طرز عمل خودمان را متهم نمائیم زنهای بیچاره را متهم کرده‌ایم که جنس آنها چنین و چنان است .
همچنین امروز در محیط زنهای متجدد و فرنگی ماب ما بیماری دیگری وجود دارد و آن بیماری هوسبازی و ولو بودن در حاشیه خیابانها و پیروی مفرط از مد پرستی و اسراف و تجمل است ، بطوری که در اخبار روزنامه‌ها می‌خوانیم‌ که اروپائیان اعتراف دارند که در این امور زنهای ایرانی در جهان درجه‌ اول‌اند . این را هم می‌خواهیم با زبان و موعظه و یا ملامت و طعنه علاج کنیم‌ و البته با این وسائل چاره‌پذیر نیست . اگر روزی توفیق پیدا کنیم که عملا در فکر چاره‌جوئی بیفتیم و منطق را در امر به معروف و نهی از منکر دخالت‌ دهیم همه این مشکلات به خوبی و آسانی حل می‌شود .
اگر می‌خواهید بدانید که در متن دستورات اسلامی به دخالت دادن منطق در امر به معروف و نهی از منکر توجه شده ، به این نکته توجه کنید : فقهاء عموما به استناد اخبار و احادیث گفته‌اند که یکی از شرائط امر به معروف‌ و نهی از منکر احتمال تأثیر است .
احتمال اثر یعنی احتمال نتیجه دادن . هر حکمی مصلحتی دارد : نماز مصلحتی دارد ، روزه مصلحتی دارد ، وضو مصلحتی ، امر به معروف و نهی از منکر هم مصلحتی دارد . مصلحت این کار اینست که طرف به سخن یا

[١] بحار الانوار ، ج ٧٥ ص . ٢٤٦