ده گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٤
کلمات شمرده حسین مثل تیر بر قلب خاندانش نشست . سختیها و اسارتها
را تحمل کردند ولی در پناه صبر و تقوا ، عاقبت کارشان همانطور شد که
حسین ( ع ) به آنها وعده داده بود و خداوند در قرآن تضمین کرده بود . بعد
از چندی میبینیم که زینب سلام الله علیها همان جملههای حسین را به الفاظ
دیگر با یک دنیا اطمینان بازگو میکند . خطاب به یزید بن معاویه کرده
میگوید : « فکد کیدک ، و اسع سعیک ، و ناصب جهدک . فو الله لا تمحوا
ذکرنا ، و لا تمیت وحینا ، و لا تدرک امدنا ، و لا ترحض عنک عارها » [١]
هر حیلهای که میخواهی بکار ببر و هر چه دلت میخواهد کوشش کن ، اما به
خدا قسم که نخواهی توانست نام ما و محبوبیت و احترام ما را از بین ببری
، نمیتوانی وحی زنده خدا را که در خاندان ما پیدا شده بمیرانی . برای تو
جز عار و ننگ و رسوائی در این جهان چیزی باقی نمیماند .
[١] نفس المهموم ، ص ٣٥٥ و . ٤٤٥