برای خدا قرار دهد چشمه‌های حکمت از زمین دلش به مجرای زبانش جاری‌ می‌شود .
ولی عینا همین مضمون ، هر چند با عین این الفاظ نیست در اصول کافی ، باب اخلاص [١] ، از امام باقر ( ع ) نقل شده : " « ما اخلص العبد الایمان بالله عزو جل اربعین یوما - او قال ما اجمل عبد ذکر الله عز و جل‌ اربعین یوما - الا زهده الله عز و جل فی الدنیا ، و بصره داءها و دواءها ، فاثبت الحکمة فی قلبه ، و انطق بها لسانه » " یعنی بنده‌ای چهل روز ایمان خودش را خالص نکرده است ، یا گفت بنده‌ای چهل روز خدا را خوب‌ یاد نکرده است ( این تردید از راوی حدیث است ) مگر آنکه خداوند به او زهد عنایت کرده و او را نسبت به دردها و دواهای این دنیا بصیرت داده و حکمت را در دل او قرار داده و به زبان او جاری ساخته است .
حافظ در این دو بیت نظر به همین حدیث معروف دارد که می‌گوید :

شنیدم رهروی در سرزمینی

همی گفت این معما با قرینی

که ای صوفی شراب آنگه شود صاف

که در شیشه بماند اربعینی

در تفسیر المیزان از کتب اهل تسنن نقل می‌کند که رسول اکرم فرمود : ²لولا تکثیر فی کلامکم، و تمریج فی قلوبکم لرایتم ما اری و لسمعتم ما اسمع‌» یعنی اگر زیاده روی در سخن گفتن شما ، و هرزه چرانی در دل شما نبود هر چه‌ من می‌بینم شما می‌دیدید و هر چه می‌شنوم می‌شنیدید . کلمه " تمریج " از ماده " مرج " است و به معنای چمن و سرزمین علفزار است که معمولا هر نوع حیوانی در آنجا وارد می‌شود و راه می‌رود و

[١] ج‌٢ ، ص . ١٦