" رب " تعبیر شده : مردم را به راه پروردگارت بخوان ، آن راهی که‌ مردم باید پرورش داده شوند و تربیت شوند به آن راه . مردم را بخوان . با چه وسیله ؟ به وسیله حکمت . حکمت یعنی سخن متقن و محکم که قابل خدشه‌ و تشکیک نیست ، و به اصطلاح منطقیین و حکما یعنی سخنی که مقدماتش صد در صد یقینی است . یعنی مردم را به راه پروردگارت بخوان و با برهان و حکمت و علم صد در صد خالص و عقل خالص . مفسرین گفته‌اند دعوت کردن به وسیله حکمت و برهان و دلیل عقلی و علمی‌ برای یک دسته خاص است که استعداد آن را دارند . « و الموعظة الحسنة »یعنی مردم را به راه پروردگارت بخوان به وسیله‌ موعظه خوب و پند و اندرزهای دلپسند . بعضی از مردم استعداد بیان عقلی و علمی ندارند ، اگر مسائل علمی برای آنها طرح شود گیج می‌شوند . راه هدایت‌ آنها پند و اندرز است . با تمثیل و قصه و حکایت و هر چیزی که دل آنان‌ را نرم کند باید آنها را هدایت کرد . سر و کار موعظه و اندرز با دل است‌ ، و اما سر و کار حکمت و برهان با مغز و عقل و فکر است . اکثریت مردم‌ در مرحله دل و احساساتند نه در مرحله مغز و عقل و فکر . « و جادلهم بالتی هی احسن »اگر با کسی روبرو شدید که غرضش کشف‌ حقیقت نیست ، غرضش این نیست که حقیقتی را بفهمد ، آمده برای مجادله و حرف زدن و ایراد گرفتن ، در کمین است یک کلمه‌ای بشنود آنرا مستمسک‌ قرار دهند و هو کند و مجادله نماید ، تو هم با اینچنین شخصی مجادله کن . اما تو به نحو احسن مجادله کن ، در مجادله از راه حق و حقیقت خارج نشو ، در مجادله بی‌انصافی نکن ، حق کشی نکن ، دروغ به کار نبر ، و امثال اینها .