این بود چهار حدیثی که می‌خواستم عرض کنم . حالا آن حکایتی را که وعده‌ دادم عرض می‌کنم و این بیانی هم که در اطراف این چهار حدیث شد از همین‌ حکایت اقتباس شده است . دوست فاضل ما آقای آقا سید محمد فرزان نقل می‌کردند که در سابق ، در اوایل مشروطیت ، آقای آقا سید هبة الدین شهرستانی سلمه الله مجله‌ای به‌ عربی در عراق منتشر می‌کردند به نام " العلم " . و دو سه سالی منتشر شد ( من خودم هنوز آن مجله را ندیده‌ام ) . در پشت آن مجله در وسط صفحه ، کلمه " العلم " به خط نستعلیق کلیشه شده بود و در چهار گوشه هم این‌ چهار حدیث که خواندم زینت بخش پشت مجله بود . یک وقت در خود آن‌ مجله نوشته بود که یک روز یک نفر مستشرق آلمانی به ملاقات آقای‌ شهرستانی در دفتر مجله یا در جای دیگر آمد ( ایشان اظهار می‌کردند فعلا بعید العهدم ) و پشت این مجله را با همین ترتیب دید . پرسید اینها چیست که در پشت این مجله نوشته شده ؟ گفته شد اینها چهار دستور است از پیغمبر ما درباره علم . بعد برایش ترجمه شد که پیغمبر اسلام فرموده : تحصیل علم بر هر مسلمانی اعم از زن و مرد و از هر صنف فریضه و واجب‌ است ، و فرموده : از گهواره تا گور دانش بجوئید ، و فرموده علم را بجوئید ولو به اینکه بخواهید تا چین به دنبالش بروید ، و فرموده حکمت و علم گمشده مسلمان است و هر جا آن را بیابد بر می‌دارد و اهمیت نمی‌دهد که‌ گمشده خود را از دست چه کسی می‌گیرد . آن مرد مستشرق اندکی فکر می‌کند و بعد می‌گوید اوه ! شما یک همچو دستورها داشتید که پیغمبر شما علم را بر شما فرض شمرده ، نه از نظر افراد و اختلاف جنسی ، نه از لحاظ زمان ، نه از لحاظ مکان و نه از لحاظ