ده گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤١

تکرار می‌شود ، روی حساب اینکه گردش یک دور فلک ثوابت اینقدر است .
بعد این اندیشه افتاد به دست بعضی از خیالبافهای اسلامی . آمدند با آیات‌ قرآن آنها را تطبیق بکنند ، گفتند قرآن می‌گوید : " « و ان یوما عند ربک‌ کالف سنة مما تعدون »" [١] . پس هر روز از روزهای الهی هزار سال‌ است و چون هر سال سیصد و شصت روز است . پس هر سال الهی هم مساوی است‌ با سیصد و شصت هزار سال . پس یک دوره عالم سیصد و شصت هزار سال است‌ . عالم یک دوره سال خودش را در این مدت طی می‌کند بعد نو می‌شود . این‌ هم یک اندیشه است .
البته سخن مهملی است ، اما از ضلالت ، ضلالت برمی‌خیزد . اینها را می‌گویم چون اینها جزء سمومی است که در افکار ما رخنه کرده . باید اینها را طرد بکنیم . تا اینها را طرد نکنیم و از فکر خودمان بیرون نریزیم‌ هیچوقت فکر ما زنده نمی‌شود .
بعد یک عده گمراه کن و مضل هم آمدند آن آیه دیگر را که می‌فرماید : " « یدبر الامر من السماء الی الارض ثم یعرج الیه فی یوم کان مقداره الف‌ سنة مما تعدون »" [٢] که در سوره الم سجده است یعنی " فرمان را از آسمان به زمین نازل می‌کند سپس به سوی او بالا می‌رود در روزی که مساوی‌ است با هزار سال شما " این آیه را اینطور معنی کردند که در هر هزار سال‌ یک بار کار مردم به وسیله انبیاء تجدید و تدبیر می‌شود . گفتند تدبیر کردن یعنی تجدید کردن به اینکه یک پیغمبری مثلا باید در روزی