نفر پیدا می‌شود که دین را تجدید و احیاء می‌کند . عبارت حدیث این است : " « ان الله یبعث لهذه الامة علی رأس کل مائة سنة من یجدد لها دینها » " . خداوند بر سر هر یک سده ، بر سر هر صد سال ، یک نفر را می‌فرستد که‌ وی دین این امت را تجدید کند . مضمون این حدیث را مکرر در کتب دیده‌ام‌ حتی در کتبی که بعضی از علمای خودمان نوشته‌اند . حساب کرده‌اند که مثلا بعد از سده اول یعنی قرن دوم کی مجدد دین شد ، اول قرن سوم کی مجدد دین‌ شد ، همینطور حساب کرده‌اند تا زمان ما . خواستم ببینم این حدیث اصلش‌ از کجا است ؟ اساسی دارد ؟ قبل از اینکه تحقیق بکنم باور نمی‌کردم که رسول اکرم ( ص ) یک همچو جمله‌ای را فرموده باشد ولی باز هم تحقیق کردم . در تحقیق معلوم شد : اما در طرق شیعه که اساسا این حدیث نیامده است . در عین حال بعضی علمای‌ شیعه روی این حدیث بحث کرده‌اند و حساب هم کرده‌اند . آنجائی که یادم‌ بود که در بیست و چند سال پیش یعنی سالهای اول تحصیلم در قم دیده بودم‌ " منتخب التواریخ " مرحوم حاج ملا هاشم خراسانی بود . آنجا رفتم گشتم و پیدا کردم دیدم ایشان از " مستدرک " حاجی نوری نقل می‌کند ، حاجی هم از یکی از کتب اهل تسنن نقل می‌کند . این بهترین دلیل است که در هیچیک از کتب شیعه چنین حدیثی نیست . اگر می‌بود حاجی نوری ، محدث متتبع ، از آنجا نقل می‌کرد . بعد با کمک یکی از دوستان بالاخره در " سنن " ابی‌ داود پیدا کردیم . سنن ابی داود یکی از صحاح سته اهل سنت است . در آنجا این حدیث پیدا شد . معلوم شد در بعضی کتب دیگر حدیث اهل تسنن هم هست‌ مثل " مستدرک " حاکم . شاید او هم از سنن ابی داود نقل کرده