در ذیل این آیه این حدیث است که شخصی به حضرت صادق ( ع ) عرض می‌کند که عوام و بی‌سوادان یهود راهی نداشتند جز اینکه از علماء خود هر چه‌ می‌شنوند قبول کنند و پیروی نمایند . اگر تقصیری هست ، متوجه علماء یهود است . چرا قرآن عوام الناس بیچاره را که چیزی نمی‌دانستند و فقط از علماء خود پیروی می‌کردند مذمت می‌کند ؟ چه فرقی بین عوام یهود و بین عوام‌ ما هست ؟ اگر تقلید و پیروی عوام از علماء مذموم است پس عوام ما نیز که از علماء ما پیروی می‌کنند باید مورد ملامت و مذمت قرار گیرند . اگر آنها نمی‌بایست قول علماء خود را بپذیرند اینها نیز نباید بپذیرند . حضرت فرمود : « بین عوامنا و علمائنا و بین عوام الیهود و علمائهم فرق‌ من جهة و تسویة من جهة : اما من حیث استووا فان الله قد ذم عوامنا بتقلیدهم علمائهم کما قد ذم عوامهم . و اما من حیث افترقوا فلا » . یعنی‌ عوام و علماء ما و عوام و علماء یهود از یک جهت فرق دارند و از یک‌ جهت مثل هم‌اند . از آن جهت که مثل هم می‌باشند ، خداوند عوام را نیز به‌ آن نوع تقلید از علماء مذمت کرده و اما از آن جهت که فرق دارند نه . آن شخص عرض کرد : یا ابن رسول الله توضیح بدهید . فرمود : عوام یهود علماء خود را در عمل دیده بودند که صریحا دروغ می‌گویند ، از رشوه پرهیز ندارند ، احکام و قضاءها را به خاطر رودربایستی‌ها و رشوه‌ها تغییر