ده گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١١

کورکورانه از محیط و عادت آباء و اجداد است نیست ، بلکه می‌خواهم بگویم‌ همان تقلید جاهل از عالم و رجوع عامی به فقیه بر دو قسم است : ممنوع و مشروع .
اخیرا از بعضی مردم که در جستجوی مرجع تقلید هستند گاهی این کلمه را می‌شنوم که می‌گویند می‌گردیم کسی را پیدا کنیم که آنجا " سر بسپاریم " .
می‌خواهم بگویم تقلیدی که در اسلام دستور رسیده " سر سپردن " نیست ، چشم‌ باز کردن و چشم بازداشتن است . تقلید اگر شکل " سر سپردن " پیدا کرد هزارها مفاسد پیدا می‌کند .
در اینجا حدیث مفصلی که در این زمینه هست و نوشته‌ام ، برای شما از رو می‌خوانم . جمله معروف « و اما من کان من الفقهاء صائنا لنفسه حافظا لدینه مخالفا علی هواه مطیعا لامر مولاه فللعوام ان یقلدوه » [١] که از جمله سندهای تقلید و اجتهاد است جزء همین حدیث است و شیخ انصاری‌ درباره این حدیث می‌گوید : آثار صدق از آن نمایان است .
این حدیث در ذیل این آیه کریمه است : « و منهم امیون لا یعلمون‌ الکتاب الا امانی و ان هم الا یظنون »[٢] . این آیه در مقام مذمت عوام‌ و بی‌سوادان یهود است که از علماء و پیشوایان دین خود پیروی و تقلید می‌کردند ، و دنباله آیاتی است که روش ناپسند علماء یهود را ذکر می‌کند .
می‌فرماید یک عده آنها همان مردم بی‌سواد و نادان بودند که از کتاب‌